Michał Heller Ordine dei libri (cronologico)

Zestawienie Boga i geometrii może zaskakiwać, zwłaszcza dla tych, którzy nie znają historii filozofii. Jednak dla tych, którzy słyszeli o Platonie, jest to oczywiste, że Bóg geometryzuje. Alfred North Whitehead twierdził, że historia filozofii sprowadza się do przypisów do Platona, co sugeruje, że relacja między geometrią a Bogiem jest istotna. Autor, zainteresowany zarówno filozofią, jak i geometrią, zastanawia się nad tym, co oznacza, że Bóg uprawia matematykę. Istnieje wiele prac dotyczących historii geometrii oraz filozofii, ale autor nie zamierza pisać kolejnego opracowania. Jego celem jest odkrycie tego, co można wyczytać z tych dzieł, a co nie zostało napisane wprost. Nie aspiruje do pełności, ale pragnie uchwycić kilka ukrytych idei, które mogą umknąć, gdy bada się tylko jeden z tych obszarów. Michał Heller, autor nagradzanej książki, jest uczonym, kosmologiem, filozofem i teologiem. Otrzymał Nagrodę Templetona w 2008 roku i jest autorem wielu książek, w tym „Granice nauki” oraz „Filozofia kosmologii”.

Co kryje się pod pojęciem wieloświata? Czy nasz wszechświat jest tylko jednym z nieskończenie wielu? Gdzie kończy się nauka, a zaczyna twórcza fantazja? Pytanie o wielość (wszech)światów nie jest nowe, ale we współczesnej fizyce powróciło ze zdwojoną siłą. Od kosmologii przez mechanikę kwantową po teorię strun, uczeni coraz śmielej kreślą obraz rzeczywistości, w której oprócz naszego uniwersum istnieją także inne, równie realne wszechświaty. Czy jednak hipoteza wieloświata mieści się jeszcze w granicach nauk empirycznych? Idąc tropem fizyków i filozofów, a także matematyków i logików, Michał Heller przygląda się kontrowersyjnemu, ale metafizycznie prowokującemu pojęciu, a właściwie różnym odmianom pojęcia wieloświata. Jak zauważa, pytanie o realność innych wszechświatów, balansujące na krawędzi metody naukowej, jest jednocześnie pytaniem o tożsamość fizyki.

Stworzenie i poczatek wszechswiata. Teologia-Filozofia-Kosmologia. Wydanie kieszonkowe

Deux dissidents en exil, historiens de formation, "ayant vécu le soviétisme dans leur chair", présentent une histoire de l'Union soviétique qui prend ses distances par rapport à la version historique officielle véhiculée à l'intérieur par le régime. Leur analyse des faits s'appuie sur une importante documentation occidentale et soviétique.