Św. Alfons M. Liguori mówił, że Pan Jezus chce pocieszyć każdego, ktokolwiek ucieka się do Niego. On pozostaje dzień i noc na ołtarzu, aby dać się znaleźć wszystkim i rozdzielać łaski. Zawarte w tej książeczce modlitwy mogą służyć jako przygotowanie do Komunii św. i dziękczynienie po niej, a także podczas adoracji Najświętszego Sakramentu. Poręczny format sprawia, że bez trudu zmieszczą się w torebce czy kieszeni.
Św. Alfons Maria de Liguori (16961787) należy do największych czcicieli i apostołów Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego. Całe życie i dzieło tego wielkiego doktora Kościoła, biskupa, misjonarza, założyciela Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, autora licznych dzieł z dziedziny teologii i duchowości, muzyka, malarza i poety było jakby żywym komentarzem do męki Pańskiej. Swoją żarliwą miłość do Ukrzyżowanego karmił św. Alfons rozważaniem Ewangelii, lekturą książek o pasji Chrystusa i codzienną praktyką drogi krzyżowej. Prezentowana książka składa się z trzech tekstów: Rozważania męki Pańskiej według opisu Ewangelistów, Miłość dusz, Ćwiczenie drogi krzyżowej. Podstawą wydania są ich XIX-wieczne przekłady, odpowiednio uwspółcześnione, lecz z poszanowaniem dla tłumacza oraz w przekonaniu, że ich plastyczny język stanie się dodatkowym cennym walorem książki, przybliżając w ten sposób czytelnika do czasów świętego autora.
Haben Sie ihn schon einmal in den Händen gehabt? Den seit Jahren so bewährten Gebetsschatz? Und suchen Sie schon lange nach einem Buch, in dem Gebete das ausdrücken, was Sie oft selbst Gott nicht sagen können? Der Gebetsschatz bietet eine Fülle von wunderschönen Gebeten, die helfen sollen, in jeder Lebenslage den Kontakt nach oben nicht zu verlieren, denn Freude und Leid sollen wir Gott schenken! Nicht nur wenn es uns schlecht geht, sollen wir uns an Gott wenden, wie sehr wartet er auf ein Lob- und Dankgebet an jedem Tag! Wie oft vergessen wir, die Muttergottes mit einem schönen Gebet zu grüßen oder die Hl. Engel zu rufen in den Nöten dieser Zeit? Sind nicht die Heiligen wartende Fürbitter, die wir nicht benützen? Wie sagt Corrie ten Boom: Ein Heiliger auf seinen Knien kann weiter sehen, als ein Philosoph auf den Zehenspitzen! und Pater Rupert Mayer: Keiner darf denken, auf mich kommt es nicht an! So dürfen wir Ihnen diesen Gebetsschatz ans Herz legen, in der Hoffnung, dass viele Beter die Welt verändern können!
Rozmyślania na ośmiodniowe rekolekcje, które można samodzielnie odprawić w domu, do czego potrzeba jedynie cichego miejsca i pragnienia rozmowy z Bogiem, to propozycja bardzo aktualna i potrzebna także w naszych pełnych zgiełku i chaosu czasach. Św. Alfons, założyciel redemptorystów i doktor Kościoła, żarliwie kochający Jezusa Chrystusa, pragnął zawsze zapalać tą miłością swoich czytelników, dlatego są nią przepełnione także te rozmyślania, mające pomóc nie tylko w przypomnieniu sobie najważniejszych prawd wiary i cnót chrześcijańskich, ale przede wszystkim w radosnym i ufnym codziennym naśladowaniu Pana, aby dojść do celu, jaki nam wyznaczył: zbawienia.
Nie jest czymś nadzwyczajnym, że wielu świętych zachęcało, by mówić o Józefie i czynić Go znanym. Jednym z nich był św. Alfons Maria de Liguori. On zawierzył mu swoją drogę do świętości, gdyż był pewny, że ziemski ojciec Jezusa jest prawdziwym stróżem życia duchowego. On miał całe swe serce, całe posłuszeństwo, wszystkie swe siły ukierunkowane na powodzenie misji Tego, którego Bóg posłał na ziemię, by odkupił człowieka. Rozważania te, napisane według stylu i metody właściwej św. Alfonsowi Liguoriemu, za fundament mają teksty biblijne. W swej argumentacji pośrednio i bezpośrednio odnoszą się do ojców Kościoła i wielkich świętych, jak np. Teresy od Jezusa, Jana Damasceńskiego, Bazylego czy Piotra Chryzologa. To sprawia, że teksty te są ponadczasowe, gdyż poruszają to, co istotne i zarazem nieprzemijające w naszej wierze
Dzięki inicjatywie Koła Naukowego Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów w Tuchowie oddajemy w dłonie P.T. Czytelników nową edycję Listów okólnych do członków Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela św. Alfonsa Marii Liguoriego. Ta inicjatywa edytorska przypada w 150. rocznicę ogłoszenia Założyciela Zgromadzenia Redemptorystów Doktorem Najgorliwszym Kościoła. Przez poznanie tekstów źródłowych, które wyszły spod pióra naszego Założyciela, możliwe jest uchwycenie tego, co Duch Święty chciał przez niego wzbudzić u wszystkich członków Zgromadzenia. W jego listach nadal tkwi duchowe przesłanie, które może być inspiracją dla redemptorystów XXI wieku.
Zdziwiony i rozczarowany będzie każdy, kto w Praktycznym przewodniku dla spowiednika będzie poszukiwał konkretnych wskazówek do posługi w konfesjonale. Nie należy po tę książkę sięgać z takim nastawieniem. Ale każdy spowiednik, który zdoła w niej odnaleźć zmaganie św. Alfonsa z osiemnastowiecznym rygoryzmem i ignorancją religijną, by nawet najbardziej zagubiony penitent przystępujący do spowiedzi mógł wrócić na drogę zbawienia, znajdzie w niej inspirację do kształtowania własnej duchowości kapłana. Spowiednik nie może nigdy zapominać, że grzesznik jest nie tyle winnym, ile raczej przede wszystkim chorym, którego należy kochać i leczyć. W dialogu sakramentalnym kapłan powinien pomóc penitentowi w rozpoznaniu korzeni jego zła, aby następnie móc przepisać najbardziej odpowiednie lekarstwa. Sabatino Majorano CSsR Św. Alfons Maria de Liguori (1696-1 787), będąc uznanym adwokatem, po przegranym procesie sądowym wstąpił do seminarium iw 1726 roku przyjął święcenia kapłańskie. W Neapolu pracował wśród ludzi ubogich i prostych, do których inni kapłani nie docierali. Takich ludzi spotkał również w wioskach koło Neapolu. Z myślą o nich założył Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela (redemptoryści), któremu powierzył misję głoszenia Ewangelii najbardziej opuszczonym. W 1762 roku został biskupem diecezji SanfAgata dei Goti. Papież Pius IX ogłosił go doktorem Kościoła, a Pius XII patronem spowiedników i moralistów.
W dziełach św. Alfonsa poświęconych przepowiadaniu trudno dopatrywać się teologii Vaticanum II. Zachwycają jednak one po dziś dzień ponadczasowymi wartościami, takimi jak bezkompromisowa wierność słowu Bożemu, Tradycji Kościoła czy powołaniu do pełnienia zaszczytnej posługi głosiciela słowa Bożego. Przede wszystkim walczy on o zachowanie zagrożonej przez oświeceniowe idee godności ambony. Przepowiadanie traktuje jak naśladowanie Chrystusa, wręcz utożsamianie się z Nim w Wypełnianiu posłannictwa do głoszenia słowa Bożego. Proszę was to jego słowa byście zechcieli zrozumieć, że głoszę wam kazanie nie ja, lecz Jezus Chrystus.