Nico Dijkshoorn Libri

De beste verhalen uit 10 jaar DijkshoornAls er iemand is in Nederland die sneller schrijft dan zijn eigen schaduw, is het Nico Dijkshoorn: columns (de Volkskrant, Voetbal International, De Pers, nu.nl), verhalen, gedichten, romans. En daarnaast staat hij minstens drie keer per week op een podium, alleen, of met de mannen en vrouwen van Hard gras of de Hank Five. Daar leest hij zijn stukken over boezemvriend Van Gaal, zijn belevenissen in Paradiso of de publieksfavoriet ‘Het molletje’. Op z’n minst hilarisch, ontroerend, hard, echt, kortom: vintage Dijkshoorn. In DIJKSHOORN zijn nu de allerbeste verhalen, columns en reportages verzameld.

De beste verhalen uit 10 jaar DijkshoornAls er iemand is in Nederland die sneller schrijft dan zijn eigen schaduw, is het Nico Dijkshoorn: columns (de Volkskrant, Voetbal International, De Pers, nu.nl), verhalen, gedichten, romans. En daarnaast staat hij minstens drie keer per week op een podium, alleen, of met de mannen en vrouwen van Hard gras of de Hank Five. Daar leest hij zijn stukken over boezemvriend Van Gaal, zijn belevenissen in Paradiso of de publieksfavoriet ‘Het molletje’. Op z’n minst hilarisch, ontroerend, hard, echt, kortom: vintage Dijkshoorn. In DIJKSHOORN zijn nu de allerbeste verhalen, columns en reportages verzameld.

Als er iemand is in Nederland die sneller schrijft dan zijn eigen schaduw, is het Nico Dijkshoorn: columns ('de Volkskrant', 'Voetbal International', 'De Pers', nu.nl), verhalen, gedichten, romans. En daarnaast staat hij minstens drie keer per week op een podium, alleen, of met de mannen en vrouwen van 'Hard gras' of de 'Hank Five'. Daar leest hij zijn stukken over boezemvriend Van Gaal, zijn belevenissen in Paradiso of de publieksfavoriet 'Het molletje'. 'Kort erop' is een verzameling van zijn beste voetbalcolumns.

Veel lezers van Voetbal International lezen eerst de column van Nico Dijkshoorn en nemen pas daarna de rest van het blad door. Het is hun wekelijks hoogtepuntje. Nico Dijkshoorn is muzikant, dichter (bekend van De Wereld Draait Door) en schrijver (dit jaar van het boekenweekessay). Bovenal is hij een fenomenaal columnist. Appelleren is een bundel van de voetbalcolumns zoals Dijkshoorn die al enkele jaren voor VI maakt.

Essay uitgegeven ter gelegenheid van de Boekenweek 2012In Verder alles goed verkent Nico Dijkshoorn de chemie van vriendschap aan de hand van brieven en ansichtkaarten.De 'lieve ik' schrijft vanuit verschillende plaatsen en situaties aan 'beste jij's'. De ontvanger zit thuis en de afzender schijft aan een cafétafel in Dublin of in een hotel in Madrid.

Nico Dijkshoorn noemde zijn bejaarde vader met alzheimer op tv een klootzak. Hij is al twee jaar niet bij hem op bezoek geweest. Dan moet ook moeder Nel na een beroerte naar een verpleeghuis. Wel in Aalsmeer, waar Gerard Joling woont, dus dat scheelt. Kort daarop sterven allebei zijn ouders. En blijft hij achter: het gezin waar hij altijd over klaagde is niet meer. Plotseling overkomt Nico iets waardoor alles verandert en groeit het besef dat hij misschien wel meer op zijn vader lijkt dan hij zou willen. Ooit gelukkig is het vervolg op Nooit ziek geweest. Samen vormen zij de familiekroniek van een Amsterdamse familie in Amstelveen.

Summary: Vijftien jaar geleden begonnen Matthijs van Nieuwkerk en Henk Spaan het voetbaltijdschrift voor lezers "Hard gras". In "Hard gras" is altijd het betere voetbalverhaal te lezen geweest. Menig literair auteur maakte een verrassend uitstapje naar het onderwerp voetbal, menig sportjournalist kon zijn creativiteit kwijt in de lange verhalen en bleek te beschikken over onvermoede literaire kwaliteiten. De redactie van "Hard gras", vijf jaar geleden aangevuld met Hugo Borst, selecteerde voor u de beste verhalen uit haar geschiedenis. M.m.v. Hugo Borst, Anna Enquist, Ronald Giphart, Wilfried de Jong, Herman Koch, Jan Mulder, Marcel van Roosmalen, Henk Spaan en vele anderen.

Met mededogen en de kracht van een vuistslag beschrijft Dijkshoorn hoe de familie zich schikt naar de nukken van zijn vader. Klaas zit in een verzorgingstehuis. Zijn zoon zit naast hem, zwijgend. De losgezongen zinnen van de vader roepen herinneringen op aan woeste verjaardagsfeesten van vroeger, aan vakanties met veel gelach en ruzie, aan een moeder die altijd volgde – en een vader die er ondanks zijn permanente aanwezigheid nooit echt was. ‘Wat heel bijzonder is, zuster, is dat ik nooit ziek ben geweest. Nooit. Nooit ziek geweest. Andere mensen om ons heen, vrienden, je hoort niet anders, maar ik vind dat waanzin.’