Christiane V. Felscherinow Libri

Berlino, anni Settanta. Christiane,dodici anni,viene lasciata libera di cercare il proprio divertimento tra i palazzi dormitorio di Gropiusstadt, frequentando locali notturni e cominciando a fumare hashish. Nel giro di pochi mesi, nel silenzio complice di un'intera città, Christiane affonda - lentamente ma in modo inesorabile - nell'inferno delle droghe. Quando si ritrova a infilarsi un ago nel braccio per farsi di eroina crede di essere "arrivata". Non sa che l'abisso della tossicodipendenza può rivelarsi interminabile. Trascritto dalle bobine su cui furono registrate le conversazioni di Christiane con Kai Hermann e Horst Rieck, due giornalisti dello "Stern", questo libro non è soltanto il racconto di una sopravvissuta. É il documento straordinariamente evocativo di un'epoca,la dununcia di come, spesso, l'annichilimento fisico e mentale a cui un individuo si condanna procede di pari passo con il disfacimento di una società e dei suoi tessuti.

Les confessions d'une jeune collégienne qui souffre de toxicomanie juvénile et de ses effets secondaires, nous font prendre conscience des phénomènes inquiétants que notre société engendre. Par son réalisme, ce livre vaut presque autant qu'une analyse sociologique.

Miljoenen mensen zijn met de mythe Christiane F. opgegroeid. Het boek en de gelijknamige film Wir Kinder vom Bahnhof Zoo, over de Berlijnse subcultuur van verslaafde kindhoertjes, sloegen in als een bom. Nu, vijfendertig jaar later, vertelt Christiane voor het eerst haar hele verhaal. Ze is inmiddels de vijftig gepasseerd en vecht nog steeds tegen haar verslaving. Samen met journaliste Sonja Vukovic heeft Christiane haar leven samengevat: haar avonturen met rockidolen als David Bowie en Nina Hagen, haar drugsexcessen, haar gelukkige jaren in Griekenland, en het gevecht om haar zoon. Het resultaat is een hoopvolle autobiografie. De voltooiing van een verhaal dat het levensgevoel van een generatie verwoordt en daarmee ook een document is van een tijdgeest.