J. A. Versteeg Ordine dei libri (cronologico)

De ouders van Philippe hebben een zaak in sportartikelen. Maxime en Tania zijn op-en-top atleten, goedgebouwd en goedgetraind. Ze houden er een ware lichaamscultus op na. Terwijl Philippe een ziekelijk jongetje is. Om zijn eenzaamheid te verdrijven verzint de jongen een grote, sterke broer die hem beschermt. Op een dag ziet Philippe een speelgoedhondje in een oude reiskoffer van zijn moeder. Hij wil het hondje meenemen, maar doet dat niet, omdat zijn moeder bij het zien van het knuffelbeest behoorlijk van streek raakt. Een hartverscheurend en aangrijpend geheim ontvouwt zich.

C'est l'après-guerre dans l'atelier de M. Albert. On coud, on plie, on presse, et on commente les petites choses de la vie, qui reprend comme elle peut. Les grandes personnes réapprennent à rire, y compris des douleurs qui les ont blessées ; les petits consolent leurs chagrins adultes et peinent à rêver des rêves enfantins. La guerre est passée par là, et avec elle des événements inconcevables. Au travers d'anecdotes marquantes, l'univers des meurtris se reconstruit. L'accompagnement pédagogique s'attache à la polyphonie et aux aspects autobiographiques du roman (oralité, place du narrateur, intervention de l'Histoire). L'humour fait l'objet d'une analyse et est proposé comme sujet de réflexion : quelles sont ses vertus et ses limites ? Une longue interview de Robert Bober met en lumière l'élaboration de ce premier roman.

Nel 632, a Medina, con la morte del profeta Maometto, inizia questo libro. Assia Djebar dà vita a diciassette figure femminili dei primi decenni dell'Islam. Fatima, la amata figlia del profeta, che osa sfidare Medina e rivendicare la sua parte di eredità - impensabile fino ad allora per una donna; Aisha, la moglie di Maometto, che diventa sempre più la trasmittente della parola di Dio e custode della memoria; la regina yemenita, che elimina un falso profeta; Selma, la principessa beduina, che guida il suo esercito contro l'Islam; Sadja, la poetessa, che sogna di diventare profetessa. Djebar ha cercato e trovato le tracce di queste donne nelle cronache classiche della tradizione islamica, spesso solo accennate attraverso una parola, una riga, una frase. Rende loro forma e voce, raccontando in modo poetico e realistico del loro potere, delle loro lotte, del loro amore e delle loro avventure.