The narrative explores the intertwining of art and history through the perspective of a woman who escaped her family, offering a rich tapestry of experiences over eighty-five years. Reimagined by her granddaughter, the story delves into themes of identity, legacy, and the impact of familial relationships on personal growth. It presents a unique lens on the past, highlighting the transformative power of art and the enduring bonds between generations.
In de schilderijen van Émile Friant ziet de Franse schrijver (1962- ) zijn jeugd terug.
Elles s'appellent Nadia, Clara, Magda, Jiang Qing, Elena, Catherine, Mira,…Ils s'appellent Lénine, Mussolini, Staline, Hitler, Salazar, Mao, Ceausescu, Bokassa, Milosevic. Epouses, compagnes, égéries, admiratrices, elles ont en commun d'être à la fois amoureuses et triomphantes, trompées et sacrifiées, parfois jusqu'à la mort. A leurs hommes cruels, violents et tyranniques, elles font croire qu'ils sont beaux, charmeurs, tout puissants. Car la sexualité est l'un des ressorts du pouvoir absolu, et les dictateurs ont besoin d'enrôler les femmes dans leurs entreprises de domination. Diane Ducret raconte par le menu les rencontres, les stratégies de séduction, les rapports amoureux, l'intervention de la politique, et les destinées diverses, souvent tragiques, des femmes qui ont croisé le chemin et passé par le lit des dictateurs. Biographie de l'auteur: Ancienne élève de la Sorbonne et de l'Ecole normale supérieure, Diane Ducret est auteur de films documentaires culturels et animatrice d'émissions dédiées à l'histoire. = amazon.fr
Een oude Citroën DS cirkelt op de boulevard périphérique om het nachtelijke Parijs. Aan het stuur zit Martin, naast hem de dochter van zijn overleden vriend Dertien. Marie wil weten wie de vader was, die ze noooit heeft gekend. En Martin vertelt. Zijn verhaal neemt ons mee naar Indochina, waar zijn vader in 1948 om het leven kwam, en naar het Parijs van de jaren zeventig, toen hij en Dertien actief waren bij een maoïstische studentenbeweging. Met humor en ironie kijkt hij terug naar hun complotten en mislukte acties, hun naïviteit en zelfverlaging. Toch wil Martin zijn verleden niet verloochenen. Want hij en zijn kameraden geloofden in helden, ze droomden van revolutie en een betere wereld. Daarom zet hij zich af tegen het cynisme van de moderne maatschappij, haar cultus van individu, reclame en geld. Voortdurend ook daagt hij Marie uit, plaagt haar met haar onwetendheid op het vlak van politiek, geschiedenis en literatuur. Maar zij is nog jong en heeft nog alle tijd van de wereld om te leren.