Gerrit Hendrik Lambertus Bussink Ordine dei libri (cronologico)

Het is de zomer van 1979, in een ogenschijnlijk vredig Duits industriestadje. De kinderen zijn geen kinderen meer, en hun ouders lijken nooit volwassen te zijn geworden. De lucht is gevuld met een mix van verlangen, seks en geweld. Moritz is een van de Dassen, een bende van twaalf- en dertienjarige jongens. Hun vijanden zijn de Vossen, oudere jongens met brommers die zich in de weekends bezatten achter het voetbalveld. Op een avond vinden Moritz en zijn vrienden een meisje dat jarenlang gevangen is gehouden door haar inmiddels overleden moeder. Hun ontdekking leidt tot een reeks gebeurtenissen die hun vriendschap, en hun leven, voor altijd zal veranderen.

‘Ons helpt geen enkele behandeling meer, zei Hoppe, wij kunnen onszelf alleen nog maar opnieuw laten maken, helemaal opnieuw. Wat wij missen is een nieuw begin.’ Als Harry Hoppe op oudejaarsavond zijn schip mist, gaat hij niet naar huis, maar de kroeg in. Thuis wacht hem alleen zijn in haar huwelijk teleurgestelde vrouw Anna, in de kroeg is Paula, die hem voorziet van een kom soep en een glas jenever. Daar bereikt hem later die nacht slecht nieuws, dat op deze nieuwjaarsmorgen vol nieuwe mogelijkheden een onverwacht goede kant blijkt te hebben.

Emmi e Leo: per chi ancora non li conosce, sono i protagonisti di un amore virtuale appassionante, che ha vissuto ogni sorta di emozione, a parte quella dell'incontro vero. Sì, perché dopo quasi due anni, Leo ha deciso di tagliare definitivamente i ponti con Emmi e partire per Boston, per ricominciare una nuova vita. Emmi non si dà però per vinta, e riesce nell'impresa di riallacciare i rapporti con Leo. Mentre lei è ancora felicemente sposata con Bernhard, per Leo in nove mesi le cose sono cambiate, eccome: in America ha conosciuto Pamela e finalmente ha iniziato la storia d'amore che ha sempre sognato. Si sa, però, l'apparenza inganna. Ritornano le schermaglie via e-mail che hanno tenuto col fiato sospeso i lettori di "Le ho mai raccontato del vento del Nord", e anche stavolta promettono scintille

Anne meet haar eigenwaarde in kilo's en het aantal vriendjes dat ze heeft gehad, en lijdt achtereenvolgens aan boulimie en anorexia. Dan valt ze voor de knappe en succesvolle Peter Hemstedt, maar ze is niet in staat het levensspel te spelen. Ze kent de codes en rituelen niet die horen bij het vinden van een partner. 'Ik ben op een punt aangekomen', zegt ze, 'waarop ik niets en niemand meer geloof behalve een reep chocola.'

Una donna trentenne, felicemente sposata e madre di un bambino, chiede improvvisamente al marito di andarsene di casa e di lasciarla sola col figlio. Non c'è alcun motivo apparente in quella richiesta, eppure il marito la asseconda, limitandosi in seguito ad alcuni blandi tentativi di tornare, che sa già destinati all'insuccesso. Senza drammi, ma con convinzione sempre più profonda, la donna si avvia così a una vita diversa, segnata dalla solitudine, ma anche da una riconquistata libertà interiore.Attentamente calibrata nei suoi equilibri e squilibri psicologici, la storia di Marianne e Bruno è fatta tutta di impercettibili scatti sentimentali, di sottigliezze che chiunque giudicherebbe ininfluenti, e che invece determinano più di ogni altra cosa la felicità o l'infelicità dell'individuo: piccoli gesti, occhiate di sfuggita, toni di voce, si rincorrono sulla pagina e infine si integrano a disegnare il quadro di un impressionante vuoto di vita, in cui più che il rapporto di coppia è in gioco il rapporto con se stessi e con la propria precaria identità.