Harrie Lemmens Ordine dei libri (cronologico)

In De andere kant van de zee van António Lobo Antunes denkt een legerofficier op leeftijd in Lissabon terug aan zijn tijd in Angola, vooral aan 1961, toen de zwarte bevolking in opstand kwam, wat het startsein was voor een koloniale oorlog die bijna vijftien jaar zou duren. Ook de dochter van een katoenplanter herinnert zich zoveel jaren later aan de kust van Portugal de gewelddadigheden van toen, evenals een ambtenaar, die na de oorlog in Angola is gebleven. Alle drie zijn ze getekend door dat wrede verleden, alle drie zeulen ze hun frustraties en trauma’s met zich mee, die in de loop van de roman steeds wranger en navranter in beeld komen. De andere kant van de zee van António Lobo Antunes is een meesterlijke driestemmige roman over herinneren, van de hand van de belangrijkste hedendaagse Portugese schrijver die zelf als arts in de oorlog in Angola moest dienen en er nooit meer uit weggekomen is.

Tussen 14 januari 1971 en 30 januari 1973 schreef António Lobo Antunes meer dan driehonderd brieven aan zijn eerste vrouw Maria José. Vanuit Angola, waar hij als arts dienstdeed in de oorlog tegen de bevrijdingsbeweging, vertrouwde hij zijn diepste zielenroerselen aan haar toe. De brieven van de dan 28-jarige arts waren alleen voor haar ogen bestemd, maar kondigden de geboorte van een groot schrijver aan.

Het is het jaar 2020 in Luanda, de hoofdstad van Angola. Voor de voeten van documentairemaker en schrijver Bartolomeu Falcato en zijn minnares Kianda, een bekende zangeres, valt een schitterende vrouw te pletter. Met deze scène begint Het labyrint van Luanda , dat zowel over het hedendaagse Angola gaat als over de toekomst van dat land. De gouden jaren van de aardolie zijn voorbij maar de diamanthandel maakt nog velen rijk, en het van corruptie doordrenkte land is een bizarre smeltkroes geworden van donkere bezweringsrituelen en riante penthouses. Bartolomeu Falcato vertelt over zijn stukgelopen huwelijk en zijn affaire met Kianda, die tot de tragische ontdekking komt dat zij aan keelkanker lijdt en zonder haar stem verder moet leven. Het labyrint van Luanda is typisch een juweel van Agualusa: poëtisch en precies, vol muziek, hoop en amusement.

The winner of the Portuguese Writers' Association Grand Prize for Fiction presents a febrile, funny, sometimes shocking story, about the greedy son-in-law of an ailing Portuguese tycoon and his efforts to steal the family fortune.

Nel suo primo romanzo Coelho accompagna il lettore nel viaggio di Paulo, il narratore, lungo il sentiero che conduce a Santiago de Compostela. Un percorso che Paulo deve affrontare per diventare il Maestro Ram e conquistare la spada che lo trasformerà in Guerriero della Luce. Con lui c'è la sua guida spirituale, il misterioso ed eigmatico Petrus. Settecento chilometri in tre mesi, durante i quali Paulo imparerà a riconoscere i suoi demoni personali e a sconfiggerli. Un viaggio interiore ed esteriore, per spiegare che nella vita come in viaggio non è tanto importante la meta, quanto il cammino stesso.

Raccolta di pensieri e aforismi del maestro brasiliano Paulo Coelho sulla tematica dell'amore: l'amore per l'essere umano, per il mondo e per Dio. I citati provengono da diverse opere di Coelho, tra cui "L'alchimista", "Brida", "La Zahira" e "Undici minuti". Le riflessioni sono organizzate attorno a parole chiave come: Dar, Przemiana, Zwycięstwo, Jedność, Bliskość, Poszukiwanie, Sztuka bycia insieme e Wielkość. La narrazione esplora la complessità e la bellezza dell'amore in tutte le sue forme, offrendo spunti di riflessione e ispirazione per il lettore. Con una presentazione originale e vivace, il libro invita a una profonda introspezione sui legami che uniscono gli esseri umani e il loro rapporto con il divino.

La provincia dell'Alentejo, terra di sole, uliveti e querce da sughero, ma anche terra di latifondi, grandi proprietari terrieri e braccianti. José Saramago descrive con potere verbale la dura quotidianità dei lavoratori, il loro iniziale ribellarsi contro l'onnipotenza del padrone fino ai primi scioperi organizzati. "Hoffnung im Alentejo" è un tributo toccante agli uomini e alle donne tra cui Saramago è cresciuto da bambino, e un affascinante sguardo sull'opera giovanile del premio Nobel.

L’Alchimista è la storia di una iniziazione. Ne è protagonista Santiago, un giovane pastorello andaluso il quale, alla ricerca di un tesoro sognato, intraprende quel viaggio avventuroso, insieme reale e simbolico, che al di là dello Stretto di Gibilterra e attraverso tutto il deserto nordafricano lo porterà fino all’Egitto delle Piramidi. Il miraggio, qui, non è più solo la mitica Pietra Filosofale dell’Alchimia, ma il raggiungimento di una concordanza totale con il mondo, grazie alla comprensione di quei “segni”, di quei segreti che è possibile captare solo riscoprendo un Linguaggio Universale fatto di coraggio, di fiducia e di saggezza che da tempo gli uomini hanno dimenticato.

Živopisan roman jednog od najboljih pisaca na portugalskome jeziku Joséa Eduarda Agualusa na više razina pripovijeda o putovanju junakinje Laurentine, najmlađe kćeri slavnoga angolskog glazbenika Faustina Mensoa koji je umro ostavivši za sobom sedam žena i osamnaestoro djece rasute diljem južne Afrike. Pisac i njegovi likovi putuju iz Angole kroz Namibiju i južnu Afriku susrećući razne ljude i usput otkrivajući tajne iz burnog Faustinova života. U ovom svojevrsnom romanu u nastajanju na borghesovski se način ispituje od koliko je istina sastavljena naša laž.

In het eerste hoofdstuk van De dag waarop ik mijn vader doodde vertelt de hoofdpersoon hoe hij zijn vader doodt en zichzelf bij de politie aangeeft. Het debuut van de Braziliaan Mario Sabino is dan ook geen traditionele 'whodunnit', maar eerder een 'whydunnit'. In de volgende hoofdstukken blijkt stukje bij beetje wat de hoofdpersoon heeft bewogen om zijn misdaad te plegen. Uit gesprekken die de zoon voert worden we deelgenoot van zijn aangrijpende levensverhaal. Het relaas van de moordenaar houdt de lezer op het puntje van zijn stoel door subtiele veranderingen van vertelperspectief. De spanning wordt verhoogd doordat de hoofdpersoon zich regelmatig rechtstreeks tot de lezer wendt. ‘Geloof je alles wat ik je vertel?’, lijkt hij te vragen. Het boek krijgt een extra laag doordat het levensverhaal van de moordenaar wordt onderbroken door een door hem geschreven en nog ongepubliceerde roman. Daarin wordt het verhaal gekanteld. Het aangrijpende verhaal van de vadermoordenaar culmineert in een gruwelijke, onverwachte ontknoping. De dag waarop ik mijn vader doodde is een meeslepend en soms verontrustend boek. Sabino verdiept zich op meesterlijke wijze in de beweegredenen van een moordenaar. In deze intelligente zoektocht naar de zwarte kanten van de menselijke geest komen thema’s als religie, filosofie en seks aan bod.

Enkele leden van een Portugese plantersfamilie verhalen over hun ervaringen in Angola en Portugal.

'In this new work by the foremost Portuguese novelist, the reunion of five men on the tenth anniversary of their battalion's return from Mozambique, Portugal's Vietnam, ends in a fatal stabbing - which ultimately serves as an act of liberation for the corrupt city of Lisbon.' Newsday

Uitersten trekken elkaar aan, zegt het spreekwoord, maar het verzwijgt dat ze meestal recht tegenover elkaar staan en elkaar vaak vernietigen. Amadeu, bijgenaamd de Kat, trekt vanuit zijn afgelegen Portugese dorp naar Amsterdam, waar hij in de haven gaat werken en een kortstondige verhouding heeft met een rijkeluisdochter uit de Grachtengordel. Hij kan dan nog niet bevroeden dat die hem in meer dan een opzicht fataal zal worden, en later een grote invloed zal uitoefenen op het leven en de verlangens van velen die, zoals een jeugdvriend aan wie hij het verhaal ervan vertelt, slechts in hun fantasie kunnen ontsnappen aan de wanhoop en eenzaamheid van het bekrompen wereldje waarin hun bestaan zich afspeelt. Nu eens liefdevol en ongeremd in lust en erotiek, dan weer kil en onverschillig, kwetst de Hollandse minnares sommigen en geeft ze anderen de illusie dat liefde bestaat. En die laatsten vernietigt zij definitief, want eerst geeft zij voedsel aan hun dromen en dan, wanneer ze hen verlaat, ontneemt ze hun voorgoed de hoop.

In un tempo e un luogo non precisati, all'improvviso l'intera popolazione diventa cieca per un'inspiegabile epidemia. Chi è colpito da questo male si trova come avvolto in una nube lattiginosa e non ci vede più. Le reazioni psicologiche degli anonimi protagonisti sono devastanti, con un'esplosione di terrore e violenza, e gli effetti di questa misteriosa patologia sulla convivenza sociale risulteranno drammatici. I primi colpiti dal male vengono infatti rinchiusi in un ex manicomio per la paura del contagio e l'insensibilità altrui, e qui si manifesta tutto l'orrore di cui l'uomo sa essere capace. Nel suo racconto fantastico, Saramago disegna la grande metafora di un'umanità bestiale e feroce, incapace di vedere e distinguere le cose su una base di razionalità, artefice di abbrutimento, violenza, degradazione. Ne deriva un romanzo di valenza universale sull'indifferenza e l'egoismo, sul potere e la sopraffazione, sulla guerra di tutti contro tutti, una dura denuncia del buio della ragione, con un catartico spiraglio di luce e salvezza.

Ernestina é mais do que um romance autobiográfico ou um volume de memórias de família ficcionadas. É um retrato de Trás-os-Montes, dos anos 1930 aos anos 1950, um romance que transcende o relato regionalista e que transpôs fronteiras, transformando-se num fenómeno editorial na Holanda. Ernestina é também o nome da mãe do autor e da intrépida protagonista deste livro.

Nel 1936, mentre all’orizzonte si preannuncia la seconda guerra mondiale, scoppia quella di Spagna. Nello stesso anno muore Ricardo Reis, solo un anno dopo la scomparsa del suo inventore, Fernando Pessoa. Reis è infatti uno dei tanti eteronimi di Pessoa, che ne aveva immaginato l’ideale biografia (nato a Porto nel 1887, educato dai gesuiti, medico, espatriato per ragioni politiche in Brasile nel 1919) e gli aveva attribuito come poeta classicistiche odi oraziane, ma non gli aveva dato carne e sentimenti. Cosa che invece gli dà Saramago, che lo fa tornare in patria in occasione della morte del suo creatore, gli fa aprire uno studio medico a Lisbona, gli fa vivere una vera vita, sociale, sessuale e affettiva. E prima di morire – nel fatidico anno che è il vero protagonista del romanzo – lo fa essere testimone di eventi tragici, filtro attraverso cui rileggere la storia del Portogallo salazarista, allineato a fascisti, nazisti e falangisti in tutt’Europa.

Alternate cover edition here Era uma vez um rei que fez promessa de levantar convento em Mafra. Era uma vez a gente que construiu esse convento. Era uma vez um soldado maneta e uma mulher que tinha poderes. Era uma vez um padre que queria voar e morreu doido. «Um romance histórico inovador. Personagem principal, o Convento de Mafra. O escritor aparta-se da descrição engessada, privilegiando a caracterização de uma época. Segue o estilo: "Era uma vez um rei que fez promessas de levantar um convento em Mafra... Era uma vez a gente que construiu esse convento... Era uma vez um soldado maneta e uma mulher que tinha poderes... Era uma vez um padre que queria voar e morreu doido". Tudo, "era uma vez...". Logo a começar por "D. João, quinto do nome na tabela real, irá esta noite ao quarto de sua mulher, D. Maria Ana Josefa, que chegou há mais de dois anos da Áustria para dar infantes à coroa portuguesa a até hoje ainda não emprenhou (...). Depois, a sobressair, essa espantosa personagem, Blimunda, ao encontro de Baltasar. Milhares de léguas andou Blimundo, e o romance correu mundo, na escrita e na ópera (numa adaptação do compositor italiano Azio Corghi). Para a nossa memória ficam essas duas personagens inesquecíveis, um Sete Sóis e o outro Sete Luas, a passearem o seu amor pelo Portugal violento e inquisitorial dos tristes tempos do rei D. João V.» (Diário de Notícias, 9 de Outubro de 1998)

Dagboek over het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd en over de verschillen tussen Nederland en Portugal.

Autobiografisch getinte roman, waarin de auteur terugkeert naar de Portugese streek waar zijn vader de drugssmokkel bestreed.

De verhalen bieden een mengeling van autobiografie en fictie, waarin Rentes de Carvalho de lezer opnieuw confronteert met zijn Portugal, dat al achter de kim van de Tijd is weggezonken. Er ligt een lucide nostalgie en weemoed over deze herinneringen, waarin het voorbije nog eenmaal wordt gecelebreerd en in de verbeelding opnieuw, maar anders want gevangen in een sprankelend web van verzinsels, wordt opgetrokken. In deze prachtige tussenvorm van Wahrheit und Dichtung buitelen de verhalen over elkaar heen. De schrijver weidt uit over zijn jeugd en zijn liefdes, maar ook over het marxisme of de grimmig-realistische aspecten van moord en magie.

In deze grootse en meeslepende familiekroniek, die bijna 400 jaar omspant, legt João Ubaldo Ribeiro de geschiedenis en de ziel van Brazilië en de Brazilianen bloot. Te midden van oorlogen, walvisjacht, macumba, moord, kannibalisme en slavernij voltrekt zich de moeizame strijd om onafhankelijkheid voor Brazilië. Ribeiro beschrijft deze geschiedenis aan de hand van een aantal onvergetelijke karakters in prachtig, kleurrijk en klankvol proza. Een meesterwerk van het kaliber van Honderd jaar eenzaamheid.