Maria Leśniewska Ordine dei libri (cronologico)

Zofia Andrejewna nie była idealną partnerką dla geniusza – miała niezależne zdanie, chciała mieć własne życie, nie rozumiała duchowych rozterek Tołstoja, była zazdrosna o jego przeszłość i uwagę poświęcaną innym, potrafiła zatruwać mu życie histerią i wiecznymi pretensjami, ale trwała przy nim niezłomnie i do końca życia wielokrotnie przepisywała jego utwory na maszynie. Żyli obok siebie prawie 50 lat, w samotności, niezrozumieniu, wzajemnych pretensjach. On, oskarżający Zofię o przyziemność i interesowność, ona – rozgoryczona jego oderwaniem od życia, zaniedbywaniem rodziny i żądzą sławy. Bywało, że porozumiewali się tylko podsuwając sobie własne wpisy w pamiętnikach, bo słowa nie przechodziły im już przez usta. Tymczasem, jak napisała w pamiętnikach, lubiła spokój w duszy, dzieci (miała ich aż trzynaścioro), zabawę, święta, blask, piękno, las, jasność, prostotę. Nie lubiła jesieni, mężczyzn (z nielicznymi wyjątkami), gospodarstwa (a chwilami miała pod swoją pieczą prawie 40 osób zamieszkujących Jasną Polanę, nie licząc służby), sekretów, nieszczerości, zamroczonych winem i występkami ludzi

'Everyone who cares about freedom and justice for women should read The Second Sex' Guardian Simone de Beauvoir famously wrote, 'One is not born, but rather becomes, a woman'. In this groundbreaking work of feminism she examines the limits of female freedom and explodes our deeply ingrained beliefs about femininity. Liberation, she argues, entails challenging traditional perceptions of the social relationship between the sexes and, crucially, in achieving economic independence. Drawing on sociology, anthropology and biology, The Second Sex is as important and relevant today as when it was first published in 1949.

Edizione integrale con il poscritto dell'autore del 1890. Libro prediletto, per decenni e decenni, di intere generazioni di lettori, "La sonata a Kreutzer" è ancora oggi un testo immensamente popolare, forse il più letto fra i "romanzi brevi" di Tolstoj, che qui raggiunge una delle vette della sua grande arte. Minuziosissima, spietata, disperata analisi di un rapporto coniugale, dal primo accendersi dei sensi al raffreddarsi fino all'indifferenza, dal trasformarsi in malcelata avversione al degenerare in una gelosia che spinge al delitto, "La sonata a Kreutzer", insieme a "Resurrezione", è l'opera più rappresentativa del terzo periodo dello scrittore russo, dominato da una profonda crisi etico-religiosa. Tolstoj, in una visione cupa dell'esistenza, esprime tutta la sua ripugnanza per una vita borghese di compromessi e di colpe, giungendo alle deformazioni di un atroce grottesco, come nel sorprendente, famosissimo finale in cui viene assimilata e al tempo stesso superata la lezione del naturalismo zoliano che dominava l'epoca. Questa traduzione è arricchita da un commento all'opera che Tolstoj stesso scrisse dopo la prima pubblicazione.