Ernst Rudolf Altena Libri

De zeven armoedzaaiers die deze kroniek verhalen, zijn 'jobbers' - manusjes-van-alles - op Martinique. Zij bezien het leven op het eiland vanaf hun plek op de groentemarkt, waar dagelijks een bonte mengeling van negers, mestiezern, Syriërs, nachtduivels en zombies samenstroomt, waar geknokt wordt om het bestaan, waar de koopvrouwen de scepter zwaaien en de mannen zich voornamelijk wijden aan de rum. Held van de kroniek is Pipi, meester van de kruiwagen. Zijn illegale boottochten tijdens de oorlog, zijn worsteling met het slavenverleden, zijn triomfen als wondertuinder en zijn noodlottige ontmoeting met een nachtvrouw: de jobbers hebben het allemaal van nabij beleefd. Op meeslepende wijze doen zij er verslag van: humor, wreedheid, poëzie, medeleven en melancholie wisselen elkaar af in dit relaas over een veranderende wereld, waarin voor jobbers steeds minder plaats is.

«Il sangue degli altri e il nostro, è lo stesso sangue»: un legame indissolubile unisce la nostra esistenza a quella degli altri, delle persone che ci sono più care e vicine, come di chi ci è sconosciuto e lontano. Scegliendo - o rifiutandoci di scegliere - siamo sempre responsabili dei nostri atti, di cui, pure, non possiamo prevedere le conseguenze, Quest'ansia morale che segna tutta la maturazione del protagonista, Jean Blomart, si fa più tesa e profonda allo scoppio della Seconda guerra mondiale, di fronte all'occupazione nazista di Parigi: ora più che mai ognuno deve scegliere, ognuno è responsabile. Ma è la giovane Hélène, vitale e appassionata, sfrontata e coraggiosa, forte soprat­tutto del suo amore per lui, ad essere ferita a morte in un'azione partigiana. Nulla potrà mai liberare Blomart da que­sto rimorso, nemmeno le parole che Hélène gli ripete nella sua agonia: «Sono stata io che ho voluto andarci». Eppure continuerà a lottare perché - ci dice Simone de Beauvoir attraverso questo romanzo -, se si vuole che la vita abbia un senso e che la libertà esista, bisogna anche accettare «il rischio e l'angoscia», la colpa inespiabile che le nostre azioni comportano.

Texaco narra l'epopea del popolo delle Antille dai tempi in cui decine di migliaia di negri erano schiavi di un pugno di bianchi alla attuale società multietnica dove le differenze vengono ipocritamente nascoste, ma il potere non ha cambiato detentori, al massimo ha cooptato i mulatti benestanti. Texaco è un quartiere di baracche abbarbicate sulle coste di Fort de France (Martinica), abitate da negri, poveri e liberi. Il municipio invia un urbanista per abbattere tutto al suolo. Ma gli abitanti lo prendono per il Cristo salvatore. E Marie Sophie Laborieux gli racconta la propria storia, quella del nonno e quella del padre. Racconta cioè l'intera terra antillana: disperazione e magia, favole, poesia e sogno.

Patrick Chamoiseau esquisse dans cette autobiographie son enfance en Martinique. "Antan d'enfance" raconte l'histoire d'un 'nikkertje' devenu adulte, qui tente de se remémorer la vie - les sons, les odeurs, les goûts : les sensations - qu'il a vécue à Fort-de-France il y a quarante ans. Il évoque le grand foyer de Vrouw Ninotte, qui travaillait sans relâche, le père présent uniquement lors du punch de midi et du repas du soir, et la multitude d'enfants aux teintes brunes sous le toit toujours fuyant de la maison soumise aux ouragans. Ce monde presque mystique est peuplé de souvenirs : le cochon de Noël, les lapins errants pour le repas dominical, les poules menacées par les rats, les personnes avec le mauvais œil, les herboristes, ainsi que les cafards, les araignées et les mouches, sans oublier Tarzan et Tintin.

Selectie uit de inzendingen van amateurdichters naar aanleiding van een oproep van V & D.

Beschrijving van de ondergang van Barings Beleggingen in 1995 en de rol daarbij van één van haar medewerkers, de effectenhandelaar Nick Leeson.