Hans Hom Libri

Ein König, vom Herrschen angewidert, verspürt plötzlich Lust, sich unter sein Volk zu mischen. Ein bekanntes Märchenmotiv. Nur ist der "König" diesmal ein Fürsorgebeamter und sein "Volk" die Klientel des Sozialamtes. An einem scheinbar normalen Arbeitstag besucht der Beamte die Wohnung von Selbstmördern, die dort ein Kind hinterlassen haben. Er beschließt, Beruf und Familie den Rücken zu kehren und bei dem Kind zu bleiben. Die Sorge für dieses Kind soll ihm Eintritt verschaffen in die Gesellschaft, über der er bisher gestanden hat. Der das Elend verwaltete, entschließt sich, das Elend zu teilen. Seine Revolte währt indes nicht lange. Er bekommt Besuch von seinem Stellvertreter im Amt, der ihm schließlich mit geschlossener Anstalt droht. Der "König" kehrt heim: "Ich bin kein Märtyrer. Ich habe Angst." Sein mühsam kaschierter Rückzug verrät, daß hier jemand ein Besucher bleiben möchte, der sehr genau weiß, daß er eigentlich kein Besucher mehr sein darf, sondern zu handeln hat.

Sono qui riunite tre lunghe novelle - o romanzi brevi -comunemente annoverate tra le opere migliori di Mann. In La morte a Venezia (1913) è narrata la storia di una passione senile dello scrittore Aschenbach, sullo sfondo di una Venezia equivoca e torbida in cui s'annuncia il colera: su quello sfondo morboso ed enigmatico la passione si chiarisce e si esalta, fino al crollo totale del tipico eroe manniano, travagliato dalla lotta incessante fra l'aspirazione eroica della perfezione e dell'autodisciplina e il decadentistico amore dell'irregolare e del dissoluto. Tristano è del 1903: torna, come nei Buddenbrook , la musica wagneriana a motivo conduttore di un processo di dissoluzione fisica e spirituale. Tonio Kröger , pure del 1903, è opera propriamente autobiografica. Il motivo dell'acuta nostalgia di un'adolescenza irrimediabilmente lontana, di una vita semplice e felice, vi è espresso in pagine bellissime alle quali si alternano altre mirabili pagine di critica dell'arte.

Manipool is een oude planeet bevolkt door onbegrijpelijke wezens die de beschaving zijn ontgroeid. Het lot van twee zwaar beproefde mensen is onlosmakelijk verbonden met deze wereld. De eerste is Loona Kelvin, zeventien jaar, moeder van honderd kinderen, maar maagd; al haar kinderen zijn haar afgenomen. De tweede is een ruimtevaarder die door de afschuwelijke wezens van Manipool als experiment is gedemonteerd en weer in elkaar gezet, maar niet op de juiste manier. Net als Loona schuwt hij de buitenwereld, omdat elke confrontatie met anderen leidt tot verschrikking. De derde in dit verhaal is een rijke aasgier die leeft van het lijden van anderen. Hij zuigt hun pijn, angst en haat op en biedt wrede amusement aan een verwend publiek. In zijn verdorven geest rijpt het idee om Loona en de ruimtevaarder samen te brengen, zodat hij kan genieten van de conflicten die ontstaan. Ze zwichten voor zijn beloften, zonder veel hoop, en moeten samen een tocht maken langs de zondige plekken van het zonnestelsel, terwijl ze door camera's worden gadegeslagen. Liefde is niet de bedoeling; pijn en haat zijn wat Duncan Chalk zoekt. Zijn intrige lijkt aanvankelijk een succes, maar zijn slachtoffers reageren anders dan verwacht en keren zich tegen hem. Uiteindelijk worden alle drie op gepaste wijze van hun zorgen verlost.