Als u denkt aan stokbroden, katholieke kerken, wielerkoersen en de Franse keuken, dan denkt u natuurlijk direct aan Frankrijk. Maar in dit geval is dat niet zo, we hebben het namelijk over Ivoorkust. De Ivoriaanse elite leeft en denkt Frans. Maar achter de coulissen van de Franse cultuur gaat een door en door Afrikaans land schuil, waarvan het gros van de inwoners veel meer gemeen heeft met de Ghanezen, Burkinezen en andere Afrikaanse buren dan met Parijzenaars. Ivoorkust was tot in de negentiende eeuw een dunbevolkt gebied. Grote Afrikaanse rijken bestonden er niet. Alleen de handelsstad Kong wist langere tijd een machtspositie op te bouwen. De Fransen riepen Ivoorkust in 1893 uit tot kolonie en maakten er een productiegebied van tropische gewassen van. Félix Houphouët-Boigny was vanaf 1946 tot zijn dood in 1993 de centrale figuur in de Ivoriaanse politiek. Tot 1960 was Ivoorkust nog in handen van de Fransen, maar daarna werd Félix Houphouët-Boigny verkozen tot president. Hij richtte het land in op de manier die hem voor ogen stond; een westers georiënteerde eenpartijstaat met nauwe banden met Frankrijk. De huidige president Bédié zet dat beleid voort, al is Ivoorkust sinds 1990 een democratie met meerdere politieke partijen.
Rogier van 't Rood Libri
