With a blend of whimsical charm reminiscent of classic tales, this book weaves together elements from beloved stories while establishing its own unique narrative. It invites readers into a captivating world filled with adventure and friendship, echoing the spirit of exploration found in works like The Wind in the Willows and Swallows and Amazons. The enchanting atmosphere and relatable characters create an engaging experience that resonates with both nostalgia and originality.
Powieść z wątkami autobiograficznymi. Maria Rodziewiczówna, przez wiele lat samodzielnie zarządzała sporym majątkiem ziemskim na Kresach. Swe doświadczenia wplotła w niezwykłą opowieść o losach kobiet. Nie były to doświadczenia nazbyt słodkie i chyba dlatego powieść zaczyna się od zdania: Pani Taïdy Skarszewskiej nikt nie lubil w okolicy, ale każdy musiał ją szanować, liczyć się z nią i przeiśnięty do muru - przyznać, że była wiele warta. Dalej Rodziewiczówna pisze o swojej bohaterce tak: Gdyby była mężczyzną, stałaby się luminarzem powiatu, ale że była kobietą, więc nie miała głosu ni w radzie, ni w sądzie, ni na zjazdach marszałkowskich - nigdzie. Nie mogła zaprotestować, gdy podwyższono podatki, ani obronić się, by jej nie wyznaczano reparacji dróg o siedem mil, ani wpłynąć na obniżenie procentów w Banku Wzajemnego Kredytu, którego była członkiem; miała tam glos, ale osobiście go używać nie miała prawa. Miała wszystkie ciężary obywatela, bez żadnych prerogatyw. Wszystko to Rodziewiczówna odczuła na własnej skórze. Jest w tej książce także, wpleciona jakby od niechcenia, opowieść o solidarności kobiecej. W niej właśnie dostrzega Autorka szansę na przyszłość. We wzajemnym wspieraniu się, mimo różnic w poglądach. Jej słowa nie straciły aktualności do dziś.
Autorka powieści obyczajowych tłumaczy na język współczesny klasykę obyczajową
dwudziestolecia międzywojennego. Świetne historie takich autorek, jak
Rodziewiczówna czy Mniszkówna, ale pisane językiem, jakim mówimy dzisiaj, to
ukłon w stronę doskonałej polskiej literatury, która ma szanse znowu stać się
przebojem. Historia niezwykłej przemiany zdemoralizowanego bogatego Niemca z
polskimi korzeniami, obracającego się w towarzystwie takich jak on bawidamków,
gardzącego wszystkim co polskie, w dbałego, czułego, szczerego i słownego
mężczyznę, polskiego patriotę. Metamorfoza następuje pod wpływem uczucia do
polskiej szlachcianki oraz szorstkiej miłości babki, która jako pierwsza w
krótkim życiu wnuka zaczęła czegoś od niego wymagać i wskazała mu jego braki
oraz popełniane błędy.
Powieść o wielkiej sile nadziei i marzeń. Młody charyzmatyczny zarządca
majątku generałowej Wojewódzkiej, pochodzący ze zdegradowanej arystokratycznej
rodziny, postanawia porzucić dotychczasowe życie. Celem, który już dawno sobie
wyznaczył, jest zdobycie własnego kawałka ziemi. Chciałby też, wzorem swoich
przodków, znów stać się członkiem elity. Dąży do tego cierpliwą pracowitością
i uczciwością. Los nie oszczędzi mu jednak niemiłych niespodzianek i nie
uchroni przed... miłością.
Najlepšia román Marii Rodziewiczówny. Umiejstený na Žmudzi, príbeh zaściankovo-dvorský, podobný v atmosfére k epopeji nadniemeńskej. Život hrdinov sa točí okolo jednej jedinej veci: udržania pôdy, dedičstva, identity. Smrť despotického otca prináša mladému Markovi Czertwanovi nový ťarchu. Ako najstarší z detí má navyše prevziať správu nad majetkom Poświcie, ktorý zanechal jeho zmiznutý priateľ Kazimierz Orwid. Vrodené poslušnosť Žmudzina mu nedovoľuje vzoprieť sa tejto rozhodnutiu, ktoré je pre neho rozsudkom rušiacim plány na usporiadanie vlastného života. Osud Marka mení správa o nájdení Ireny Orwid v Amerike – jedinej dcéry tragicky zosnulého Kazimierza. Mladý Czertwan by chcel odovzdať jej osudovú dedičinu a konečne sa venovať vlastnému životu. Osud mu však opäť stavia prekážky, brániac mu vzdať sa úplne starostlivosti o Poświcie…
"Gniazdo Białozora" to nigdy dotychczas nie wznawiana, ostatnia książka, jaką napisała Maria Rodziewiczówna.Akcja powieści toczy się na Polesiu: po odzyskaniu niepodległości mieszkańcy zubożałych kresowych dworków stawiają czoło idącej od wschodu fali bolszewizmu. Walcząc o zachowanie polskości i tradycyjnych wartości moralnych - łączą swe wysiłki w dążeniu do wspólnego celu.Pracowita, zrównoważona Ida i buńczuczny, na pozór lekkomyślny Antoni - czynią ofiarę ze swego szczęścia osobistego i rozstają się na długie lata. Zawarcie upragnionego związku uniemożliwia im nie intryga czy nierówne pochodzenie, lecz obowiązki rodzinne i... kryzys ekonomiczny. Antoni Jelec, szlachcic z dziada pradziada, właściciel obdłużonej Łuczy, wyjeżdża w świat, by pracować jako prosty parobek przy dojeniu krów. Ida zostaje w ojcowskiej Nietroni i codzienną, niestrudzoną pracą daje dowód stałości uczuć. I właśnie szlachetność, stałość uczuć, wierność w przyjaźni i w miłości, silne więzy rodzinne – to wszystko osładza narzeczonym rozłąkę i pozwala przetrwać próbę czasu.
Opowieść o losach Polaka Antoniego Mrozowieckiego na Syberii. Główny bohater powieści postępujący w swoim życiu uczciwie staje się konkurentem Szumskiego w rywalizacji o Marię, córkę doktora. Ciekawe losy, wyjątkowo ciekawa fabuła. Do przeczytania jednym tchem. Książka powstała pod koniec XIXw. ale rozterki, dylematy, motywy bohaterów wpisują się w dzisiejszą rzeczywistość. Piękne opisy srogiej Syberii, charakterystyka losów zesłańców, ich przeżycia oraz wielka miłość to główne wartości książki."Szkoda, że takie książki nie są zalecane jako lektura szkolna dla młodzieży, bo jest to pisarstwo na wysokim poziomie".