Waldemar Łysiak Libri

Polski dramat stulecia - jest niby lustro, w którym możemy się przejrzeć. Ale nie liczmy na samozadowolenie - ten widok nie krzepi serc patriotów i serc humanistów będących notorycznymi optymistami. Fascynująca powieść-kryminał-dramat.

Ta książka jest dzieckiem rozpaczy i wściekłości. Czas nie chce się zatrzymać, każdy upływający dzień postarza mnie, a ja wciąż szukam tego, czego szukałem rok temu, dziesięć lat temu i dwadzieścia lat - bezskutecznie. Świat pędzi, ja zaś stoję w miejscu biegnąc za chimerami i coraz mniej wierzę, iż można je doścignąć...

Stuleciu kłamców można chyba niejedno zarzucić, lecz na pewno nie można temu dziełu zarzucić braku odwagi i braku maestrii w formułowaniu niesłychanie przenikliwych konstatacji i diagnoz.Autor wyważa liczne drzwi, rzuca niejedno światło na rzeczy skrywane w cieniu, wreszcie obala mnóstwo kłamstw szerzonych uporczywie przez media. Książka ta stanowi wojnę z nikczemnością i hipokryzją, zaś piszący ją moralizator posługuje się szyderstwem. Prawo do moralizowania, piętnowania, szydzenia, wytykania, oskarżania, demistyfikowania itp. do podsumowania ludzkości u schyłku wieku i schyłku tysiąclecia wyrobił sobie całą swoją drogą życiową i całą swoją twórczością. Stulecie kłamców to właśnie nic innego, jak "patrzenie światu w oczy po męsku", wedle celtyckiej dewizy, która od lat stanowi credo Waldemara Łysiaka: "Prawda przeciw światu!". (z noty edytorskiej)

Nowa, piękna książka Waldemara Łysiaka to rzecz istotnie przeznaczona dla kilkuletnich dzieci, skrząca się kunsztownym językiem kierowanym ku pięciolatkom oraz dziesięciolatkom, ale i czytający te bajki potomstwu tatusiowie będą mieć sporo frajdy dzięki nieabsorbowalnym przez dziatwę aluzjom i metaforom.

Miał prostą dewizę: 'Człowiek umiera, kiedy przyjdzie jego pora, lub kiedy się doigra!' Kochał giganta, jako lidera nowego imperium i hodował mikrusa, jako lidera nowej partii. Że nie zawsze wszystko idzie według planu - zrozumiał, kiedy pułkownik Heldbaum mu rzekł: - Umrzesz jak każdy, na tym świecie...

Sebastian Reńca: 'Mało tego, że Łysiak mistrzowsko operuje słowem, to jeszcze nie kryje swego konserwatyzmu i antykomunizmu. Wali prawdą po oczach (...) Ja wiem, że wam, panowie, staje w gardle. Wychwalani (wychowani) przez was pisarczycy i pisareczki do pięt nie dorastają jego talentowi. Nie możecie, panowie, strawić, że Łysiak jest wciąż czytany, a jego książki znikają z księgarskich półek. Dzieje się tak, mimo że Waldemar Łysiak nie uprawia wazeliniarstwa. Ten pisarz nie musi bywać na waszych rautach, nie musi się pokazywać w telewizji. On jest po prostu Pierwszym Piórem Rzeczypospolitej, dlatego wciąż jest czytany'. „Opcja na prawo' nr 5/2003

„ (...) nie liczcie jednak na to, że wszystko zostanie Wam powiedziane. Nie mam zamiaru tego robić. (...) -wejdziemy razem do pałaców i ogrodów, do szynków i ubikacji, do pustelni i domów publicznych, na cmentarze i na bale maskowe, na pokłady okrętów i w gondole balonów, zajrzymy w przeszłość i przyszłość, pod baldachim cudzołożnicy i do konfesjonału, będziemy razem kpić i płakać i jeśli tylko nie pokłócimy się po drodze, pielgrzymka ta uczyni nas wspólnikami. Namawiam do tego również tych, w których piersi sztuka nie zapaliła dotąd żadnych kadzideł. Przespacerujcie się po moim muzeum....”

Britische Tories zetteln 1806 eine Verschwörung gegen Napoleon I. an. Mit Hilfe eines weltberühmten Schachautomaten soll der Kaiser entführt und durch einen Doppelgänger ersetzt werden.