Tim Krabbé Ordine dei libri (cronologico)

»Tim Krabbé hat es gefühlt. Er hat es miterlebt.« - Gerrie Knetemann, Radweltmeister 1978 »Die vierzehnte Etappe« versammelt die besten kurzen Texte, die der niederländische Schriftsteller Tim Krabbé über den Radsport geschrieben hat. Gemeinsam mit »De Renner« (dt. »Das Rennen«), seinem autobiografischen Roman aus dem Jahr 1978, der vielen Kennern als der klassische Sportroman gilt, zeichnet dieses Buch ein umfassendes, hautnahes Bild des Radrennuniversums: Den großen Rundfahrten und Cracks des vergangenen halben Jahrhunderts widmet sich Tim Krabbé ebenso in originellen Kurzgeschichten und Kolumnen voller Hingabe und Sachkenntnis wie seinem eigenen Rennfahrerleben, das aus mehr als tausend Starts bei Amateurrennen besteht.

In De veertiende etappe zijn de beste korte stukken bijeengebracht die Tim Krabbé in de loop der jaren over wielrennen schreef. Samen met zijn klassieke en in vele talen vertaalde roman De Renner geeft dit boek een beeld van het grote wielrennen van de laatste halve eeuw, en van zijn eigen wielerleven dat uit meer dan duizend amateurkoersen bestond.

Rex Hofmans vriendin verdwijnt spoorloos bij een Frans TOTAL benzinestation, terwijl ze met Rex een benzinestop maakt. Ze ging even wat te drinken halen en kwam niet meer terug. Rex is hier kapot van en gaat zelf op onderzoek uit. Hij moet erg denken aan nachtmerries die ze vaak had. Ze droomde dat ze in een gouden ei door het heelal zweefde, en slechts daaruit kon ontsnappen indien haar ei een tweede gouden ei zou ontmoeten. Maar het heelal is zo groot. Op een dag neemt een Raymond Lemorne, een scheikundeleerkracht, contact met Rex op...

En Bram was zijn zoon. Juist omdat hij het niet was - van je eigen zoon zou je verplicht zijn te houden, waardoor je altijd moest twijfelen of je het wel echt deed; van Bram hield hij omdat het Bram was.

'Er was een moment waarop ze allebei alleen aan de kant zaten en elkaars blik opvingen. Ze knikten en lachten even. Maar Emile ging niet naar haar toe. Haar rol in het toneelstuk was te klein geweest om haar ermee te kunnen complimenteren, en hij kon ook niet met haar gaan dansen. Een zesdeklasser met een eersteklasser - zoiets bestond niet. De hele school zou gonzen van de vraag wat dat te betekenen had.''Met vaardig, onsentimenteel proza schrijft Krabbé een verhaal van ingehouden elegantie.' - The New York Times Book Review

Een gemeenschappelijke schaatstocht heeft een grote invloed op een man, zijn ex-vrouw en hun zoon.

'Als je dat echt wilt, dan kun je eeuwig met je lief in een duinpan liggen. Alles wat je hoeft te doen is aan niets anders denken dan aan wat er is. Dan staat de tijd machteloos, die kan niet meer verder. Voel haar tegen je aan, druk haar tegen je aan, voel haar wang, haar lippen op jouw wang, denk aan haar, voel haar haren die in je neus waaien, de wind die dat doet, voel niets anders, en het zal nooit ophouden. Maar vergeet ook maar een moment dat je daar samen ligt met haar, en je bent uit je...

Una volata epica verso il traguardo, un tuffo nella natura e nello Zen, una sfida assoluta in cui mente e corpo sono impegnati al massimo: tutto questo è "La corsa". Una gara ciclistica che dura poche ore, un romanzo che si legge da mille prospettive. Capitoli brevi, grande tensione, flashback e illuminazioni improvvise: Tim Krabbé evoca la magia, la potenza e il dramma di un confronto estremo. Gli avversari: persone con cui si dividono sogni, alleanze temporanee, e al tempo stesso il Nemico da uccidere. Le gambe: un motore silenzioso a energia gratuita inesauribile. La salita: una fatica mortale, e un inno alla vita. La discesa: cento metri agognati per tre quarti d'ora. La sofferenza: dopo il traguardo, si trasforma nel ricordo di un piacere.

Geoloog Egon Wagter is als drugskoerier in Ratanak, een Cambodjaanse provincie waar een dictatorische generaal met harde hand regeert. Aan de hand van flashbacks komt de lezer er achter hoe dit zo ver heeft kunnen komen.

This novel reveals a twisting, thrilling journey to two ex lovers' dark past.

Dutch

Rex stond weer op en liep naar de auto. Hij pakte het polaroidtoestel uit Saskia's mand en maakte een foto van het benzinestation. Een grapje voor zo meteen, maar hij zag ook de blikken als voor zich die kennissen, Saskia en hijzelf elkaar nog jaren later zouden toewerpen als ze het onderschrift in het album zagen: TOTAL - tankstation met daarin Saskia, enkele minuten voordat zij voor het eerst op de Autoroute zal chaufferen. De foto aan een punt houdend keek hij hoe het TOTAL - station en de geparkeerde auto's, haast of ze even leefden, uit de chemicaliën opdoemden.