Midas Dekkers Ordine dei libri (cronologico)

Vergeleken bij alle aandacht voor koken en eten steekt die voor spijsverteren en poepen schril af. Net alsof al wat naar binnen gaat er nooit meer uit komt. Poep bevindt zich in het verdomhoekje waar eerder de seks huisde. Grootste obstakel bij praten over poep is net als toen bij seks de taal: buiten het vulgaire en medische is er weinig jargon. Maar net zoals seks naast voortplanting vooral het genot dient, is ook de ontlasting een bron van voldoening.Poep is een prachtig, veelzijdig onderwerp dat zowel vanuit de biologie en het milieu als vanuit de geschiedenis en de kunsten benaderd kan worden. Het vergt alleen wel de blik van Midas Dekkers, die als geen ander in staat is om van het onwaarschijnlijkste materiaal (dood en vergankelijkheid, rood haar, bestialiteit) boeken te maken die aan het denken zetten en aan het lachen maken. De kleine verlossing is een uniek boek over een zeer alledaags onderwerp: ‘Met de stoelgang is onze taak volbracht.’

Erik of het klein insectenboek van Godfried Bomans is het boek dat heel november centraal staat tijdens Nederland Leest 2013. Tijdens de campagne Nederland Leest lezen zo veel mogelijk Nederlanders hetzelfde boek, waarbij wordt geprobeerd lezers met elkaar te laten discussiëren. Erik of het klein insectenboek Het boek, dat leest als een sprookje, vertelt het verhaal van Erik Pinksterblom die op een nacht het schilderij Wollewei boven zijn bed in stapt en in de wereld van de insecten terechtkomt. Daar merkt hij dat het verschil tussen insecten en mensen niet zo groot is. Door de belevenissen van Erik leren we de mens kennen, en diens eigenschappen van bekrompenheid en hang naar materialisme. Erik of het klein insectenboek stelt vragen over de plek van de mensheid in het grotere geheel, en toont gulle gevers naast grote graaiers. Inclusief unieke bijlage Deze luxe editie bevat bovendien als bijlage een bijzondere ontdekking: 16 pagina's die de entomologie op haar grondvesten zal doen schudden, met een rijkdom aan historische illustraties.

Midas Dekkers is al zo lang hij zich kan herinneren bewonderaar van roodharige vrouwen. Gewone vrouwen stammen af van de apen, roodharigen echter zijn aan katten verwant, zei Mark Twain ooit, en Midas denkt er niet anders over. Enerzijds zijn ze aaibaar door hun prachtige haar, anderzijds kunnen ze net zo fel uithalen. Geen wonder dat ze Midas Dekkers bekoren. En hem niet alleen. Volgens genetici blijft roodharigheid een erfelijke afwijking, zij het de aardigste die er is. Maar waarin schuilt toch de charme van roodharigheid? Als een blondine de heldin is en de zwartharige de boef, wat is dan een roodharige? Heks? Hoer? Madonna? Misschien schuilt juist in die dubbelzinnigheid haar kracht.Rood is een ode geworden aan die haarkleur die steeds zeldzamer wordt. En waar haal je zo gauw nieuwe roodharigen vandaan, inclusief de sproetjes en de mooie, bleke huid?

Bundeling van een serie interviews die eerder verschenen in weekblad HP/De Tijd. De auteur (1952) begon in 2007 met een serie interviews waarin bekende Nederlanders hun jeugdherinneringen vertellen. Dit leverde behalve een persoonlijk portret van de geinterviewde ook een kleine geschiedenis van Nederland in de twintigste eeuw op. Met onder meer herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog, de bevrijding, de wederopbouwperiode en de jaren vijftig en zestig.

Literatuur is inteelt: voor mensen door mensen. Gaat het eens over dieren, dan zal het wel een kinderboek wezen of - nog erger -een kookboek. Pas tot een fabel verkleuterd of tot voorgerecht gevierendeeld mag een dier de boekenkast in.Wie zou er alleen willen lezen over de gekraagde roodstaart of het negengordelig gordeldier? Waarom dan wel bibliotheken volgeschreven over die ene soort, de mens? Wie het altijd alleen over zijn eigen soort wil hebben, is de provinciaal van het dierenrijk.Lezen doe je om te kijken wat er in een ander omgaat: iemand van het andere geslacht, een ander volk, een andere tijd. En wie is er anderser dan het dier? Kijk door de ogen van de dieren, ruik door hun neuzen en je krijgt er evenzovele werelden bij. Maar dan moet je van de cultuur afdalen naar de natuur. Daar houden schrijvers niet van.In de letteren gebeurt alles vijftig jaar later. Al kijken biologen al een halve eeuw naar het zichtbare gedrag van mensen, en is Freud allang een stripfiguur, toch wroeten de meeste romanschrijvers nog in het onbewuste, in de jeugd op zoek naar trauma’s, in de anus naar fixaties. Maar er zijn er ook die bewijzen dat het wel kan: de ziel van de mens zoeken in de drijfveren van dieren, kijken in de kop van een koe.

„Gesundheit endet, wo der Sport beginnt.“ Dieses Motto hat Generationen von Schulkindern geprägt und führt dazu, dass unsportliche Menschen belächelt und Sporthelden unkritisch verehrt werden. Midas Dekkers, ein bekannter niederländischer Biologe und Bestsellerautor, stellt in diesem Buch die heiligen Kühe der Sport- und Fitnessbewegung infrage. Er argumentiert, dass Sport zwar viele Menschen krank gemacht hat, aber niemanden gesund. Der Mensch hat über 1.500 Jahre ohne Sport gelebt, was ihn als unnötig erscheinen lässt. Im 19. Jahrhundert entstand die Idee, dass der Körper auch den Geist formen kann, was zu einem Körperkult führte, der bis heute besteht und sogar totalitären Regimen gefiel. Dekkers sieht den Geist als Chauffeur eines Fahrzeugs, dessen Bedienung er nicht versteht, und kritisiert, dass Sport nicht das Leben verbessert oder verlängert, sondern im Gegenteil, die Wahrscheinlichkeit eines frühen Todes erhöhen kann. Er bezeichnet die Zeit in Fitnessstudios und beim Joggen als Zeitverschwendung und Geldmacherei. Der Glaube an einen „gesunden“ Körper hat eine Industrie hervorgebracht, die eng mit Regierungen und Versicherungen zusammenarbeitet. Erhellend und polemisch, bietet das Buch eine provokante Perspektive auf die Sportkultur des Jahres 2008.

Anderhalve eeuw geleden had je geen sport. Niet de sportscholen maar de kerken zaten vol. Sport was iets van lang geleden, van de Oude Grieken. Dat sport na vijftien eeuwen weer tot leven werd gewekt, had te maken met de opkomst van de dienstplicht – kanonnenvlees moet mals zijn - , maar ook met hooggestemde idealen: door middel van Körperkultur hoopten naaktlopers en esperantisten via het lichaam de geest te verbeteren., Die onschuld is al lang verloren. Homo Ludens is verworden tot Homo Adidas.

Uitgegeven bij de gelijknamige fototentoonstelling in de Nieuwe Kerk in Amsterdam, 29 augustus-26 oktober 2003

Metamorfose intrigeert de mensheid van oudsher. Al sinds Ovidius zitten literatuur en volksverhalen vol met duivels en weerwolven in mensengedaante. Toch ziet haast niemand in dat Homo sapiens, net als rups en vlinder, eigenlijk uit twee soorten bestaat: het kind en de volwassene. Niemand beseft dat ook de mens in zijn leven van gedaante verandert, maar iedereen gedraagt zich ernaar. Kinderen leven gescheiden van volwassenen in een eigen wereld van crèches, scholen en clubs, ze lezen hun eigen kinderboeken en bezoeken een eigen kinderboerderij. Tot ze in een explosie van popmuziek en pukkels verpoppen, in de puberteit. Veel volwassen mensen verlangen tegenwoordig terug naar de andere kant van de generatiekloof. In op de groei gekochte kleren en met een kleurig petje op skaten ze over de stoep, eten bij McDonald's, of spelen met een bal. Thuis lezen ze niet Ovidius, maar Kuifje en Harry Potter. Het is een infantilisering die doet denken aan een vlinder die terugkruipt in zijn pophuid. In De larf onderzoekt Midas Dekkers welke rol het kind speelt in natuur en cultuur. Net als in zijn eerdere boeken Lief dier en De vergankelijkheid neemt hij ook in dit boek geen blad voor de mond. Het kind en de volwassene zijn volkomen verschillende wezens, met belangen die soms overeenkomen - maar lang niet altijd. Groei in de natuur gaat altijd ten koste van iets anders, en de mens is daarin geen uitzondering.

In seinen "Tierischen Geschichten" steckt Midas Dekkers die gute alte Fabel in ein neues Kleid. Mit viel Hintersinn und wenig Respekt, mit fundiertem Fachwissen und rabenschwarzer Ironie erbaut und amüsiert er uns - erzählt uns Dinge von Tieren und Menschen, die wir bei Brehm und Grzimek vergeblich suchen würden.§

Deze verhalenbundel belicht op lichtvoetige wijze alle aspecten van het vaderschap. Openhartig, warm, maar vooral herkenbaar.

Jeder will alt werden, keiner will es sein. Midas Dekkers beschreibt, woraus wir Menschen bestehen: Wasser für 60 Kannen Kaffee, Phosphor für 50 Schachteln Streichhölzer, Eisen für einen Nagel, Kalium für Zündplättchen und genug Kalk, um einen Hühnerstall zu streichen. Diese pragmatische und lehrreiche Perspektive ist typisch für den holländischen Biologen, der mit Ironie und wissenschaftlicher Genauigkeit aufwartet. In einer Zeit, die dem Jugend- und Gesundheitswahn huldigt, wirkt Dekkers’ Loblied auf die Vergänglichkeit wie ein Rufer in der Wüste. Er serviert bittere Wahrheiten mit heiterem Ingrimm und öffnet unsere Augen für die Würde und Schönheit von Alter und Verfall. „Jeder will alt werden, keiner will es sein“, sagt er und beschreibt die Verrenkungen, die Menschen auf sich nehmen, um diesem Schicksal zu entkommen. Seine Erzählungen reichen von ägyptischen Mumien bis zu Dolly, dem Schaf, und von Moorleichen bis zur Glamourwelt Hollywoods. Dekkers schätzt die Romantik von Ruinen und zeigt sich skeptisch gegenüber Umweltschützern: „Die Natur steht niemals still“, hält er ihnen entgegen. Leben bedeutet für ihn, die Zeit wirken zu lassen.

Waarom zoenen we onze honden niet? We ademen toch ook de lucht in die zojuist uit hun bekwijlde lijf is gekomen? Waar koopt moeder Natuur die opwindende jarretels? Hoe vrijt een Siamese tweeling? Waarom is de natuur een dom blondje? En waarom is de postbode het ideale hondebrokje?In deze pocketuitgave van De kikvors en de flamingo wordt antwoord gegeven op deze en op talloze andere vragen over het altijd bijzondere en wonderbaarlijke dierenrijk.

Belevenissen van een jongen aan boord van de Sirius, het schip van de milieu-organisatie Greenpeace. Vanaf ca. 11 jaar.

Veel glorie is op haar best als ze aan het vergaan is. Maar dan moet ze daar wel de kans voor krijgen. Oude gebouwen worden meestal afgebroken voor ze aftakelen, of gerestaureerd tot slechts een modern gebouw rest. Oude mensen doen zich jong voor. Want iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn. Nieuw is mooi en jong is lekker. Toch lonkt het verval. Afwaarts is een berg ook mooi. Schilders schilderen ruïnes, toeristen fotograferen tandeloze vissers. Restaureren we om het oude te behouden of proberen we de tijdelijkheid te ontduiken?

Korte stukjes over uiteenlopende diersoorten.

De avond valt al vroeg in. De sfeerverlichting in de stad brandt. Winkeletalages lachen je uitbundig toe. Op het plein prijst de verkoper zijn kerstbomen aan. Nog even en dan is het kerstmis.Als het jaar ten einde loopt, wordt het vanzelf gezellig. De kinderen drinken dampende chocolademelk, moeder maakt een kerstkrans voor aan de deur en vader richt een plek in voor de boom.'Als het jaar ten einde loopt' is een boek voor het hele gezin met verhalen van alle tijden en plaatsen. Verhalen van gerenommeerde Nederlandse en buitenlandse auteurs, van schitterende illustraties voorzien door uitnemende illustratoren.Uitgave voor Natuurmonumenten.

Korte causerietjes over bijzondere aspecten van het dierenrijk.

Gebundelde teksten eerder door de VARA uitgezonden in het radioprogramma "Vroege vogels"Samenvoeging van: De koe en andere beesten en De kanarie en andere beesten.

Die Liebe zum Tier kennt viele Spielarten. Midas Dekkers führt sie in einem großen kulturhistorischen Panorama vor. Er zeigt, daß von den antiken Mythen bis hin zur Schmusekatze der Gegenwart die Liebe zum domestizierten Tier auch immer körperliche Seiten hat. Die oft fließenden Übergänge zur Sodomie bilden ein kulturelles Tabu; daß es sie trotzdem gibt, wird von Dekkers unverkrampft thematisiert. Häufiger als in der Realität ist sie allerdings in der Phantasie, in Literatur und Kunst zu beobachten, wie Dekkers' zahlreiche Beispiele zeigen. Niederländische Kritiker wählten das Buch zum Sachbuch des Jahres.

Twintig verhalen van evenzovele auteurs.

Farbfoto-Sachbilderbuch über das Aufwachsen verschiedener Tierkinder.

De vertederende, guitige of droevige blik van een teddybeer heeft reeds vele harten veroverd. Vaak als kind cadeau gekregen wordt de teddybeer een vriend voor het leven.Voor alle berenliefhebbers selecteerde Novella Uitgeverij verhalen, gedichten en liedjes over (teddy)beren van onder Simon Carmiggelt, Jules de Corte, Judith Herzberg, Willem Wilmink, Hans Andreus, Kees Stip en vele anderen.Een beregoed boek voor jong en oud!

Verhalen van binnen- en buitenlandse auteurs.

Allerlei wetenswaardigheden over ons dagelijks eten, met recepten, proefjes, grappen en dingen om te maken.

Michiel heeft een teddybeer die hem vaak helpt op moeilijke momenten. Als hij te oud wordt om met een beer te spelen, gaat hij op zoek naar een andere fijne vriend.Uitgave ter gelegenheid van de Kinderboekenweek 1985

De verhalen die Dekkers voor de radio las zijn eerder gebundeld in 'De baviaan', 'Het beest', 'De mol' en 'De pinguin'. Deze vier bundels samen vormen 'De mammoet'. Liefst 144 maal zet Midas Dekkers hierin zijn opvattingen uiteen, nu eens cynisch, dan weer vol warmte. Wie het leest kijkt mens en dier nooit meer met dezelfde ogen aan.

Der 14jährige Martin darf seinen Bruder Adrian, Student der Archäologie, auf eine Nordpol-Expedition begleiten. Doch plötzlich wird die Forschungsreise zum lebensgefährlichen Abenteuer: die beiden Bürder müssen miterleben, wie ein Walfangpirat Jagd auf geschützte Wale macht. Beim Versuch, das gnadenlose Abschlachten zu verhindern, wird ihr Schlauchbott von einer Harpune zerfetzt. Die Lage scheint hoffnungslos, doch da gelingt es Adrian, Funkkontakt herzustellen: Ein Schiff der Umweltschutzorganisation "Greenpeace" ist zufällig in der Nähe...Ein Buch, das das Bewußtsein für die bedrohte Tierwelt schärft.