Parametri
- 223pagine
- 8 ore di lettura
Maggiori informazioni sul libro
Martin Buber (1878–1964) rozpoczął pisanie tego siedemnastoczęściowego eseju w Jerozolimie, w trudnym okresie wojny domowej w 1948 roku. Przedtem spędził lata na badaniach, wykładach i refleksjach na temat pojęcia wiary, zbawienia i Mesjasza w judaizmie i chrześcijaństwie. Celem autora jest zbadanie różnic w sposobach, w jakie wierzący w tych wyznaniach odnoszą się do Boga, oraz ich konsekwencji dla intelektualnego uchwycenia treści wiary i codziennego życia ludzi. Szczególnym wyzwaniem dla niego jest reinterpretacja wiary przez Pawła w odniesieniu do tradycyjnego pojęcia, zwłaszcza ze strony faryzeuszy, z którym polemizuje (ale w wielu miejscach także się zgadza) Jezus ewangelii. Pierwszym sposobem jest przekonanie, które opiera się na obiektywizacji („wiara, że”). Drugim jest „zaufanie do”, oparte na osobistym związku wierzącego z jego żywym Przeciwieństwem. Sposoby te, z których jeden jest bliższy greckiemu pistis, a drugi hebrajskiemu emuna, występują w obu wyznaniach, a w różnych fazach ich historycznego rozwoju przeważa to jeden, to drugi. Prorocy i Jezus ewangelii, ale także anonimowi jednostki, zawsze stoją w krytycznym punkcie i wzywają do przewartościowania i autentyczności. Buber jednak jednocześnie zwraca uwagę, że tych dwóch typów nie należy stawiać przeciwko sobie i tworzyć z nich antytezę, ponieważ w pewien sposób oba się potrzebują i uzupełniają.
Acquisto del libro
Dwa typy wiary, Martin Buber
- Lingua
- Pubblicato
- 1995
- product-detail.submit-box.info.binding
- (In brossura)
Metodi di pagamento
Qui potrebbe esserci la tua recensione.
- Titolo
- Dwa typy wiary
- Lingua
- Polacco
- Autori
- Martin Buber
- Editore
- Znak
- Pubblicato
- 1995
- Formato
- In brossura
- Pagine
- 223
- ISBN10
- 8370063888
- ISBN13
- 9788370063887
- Serie
- Tag
- Saggistica, Scienze sociali, Esoterismo e religione, Temi religiosi, Tematica filosofica, Religione, Filosofia, Teologia, Ebrei, Giudaismo
- Valutazione
- 4 su 5
- Descrizione
- Martin Buber (1878–1964) rozpoczął pisanie tego siedemnastoczęściowego eseju w Jerozolimie, w trudnym okresie wojny domowej w 1948 roku. Przedtem spędził lata na badaniach, wykładach i refleksjach na temat pojęcia wiary, zbawienia i Mesjasza w judaizmie i chrześcijaństwie. Celem autora jest zbadanie różnic w sposobach, w jakie wierzący w tych wyznaniach odnoszą się do Boga, oraz ich konsekwencji dla intelektualnego uchwycenia treści wiary i codziennego życia ludzi. Szczególnym wyzwaniem dla niego jest reinterpretacja wiary przez Pawła w odniesieniu do tradycyjnego pojęcia, zwłaszcza ze strony faryzeuszy, z którym polemizuje (ale w wielu miejscach także się zgadza) Jezus ewangelii. Pierwszym sposobem jest przekonanie, które opiera się na obiektywizacji („wiara, że”). Drugim jest „zaufanie do”, oparte na osobistym związku wierzącego z jego żywym Przeciwieństwem. Sposoby te, z których jeden jest bliższy greckiemu pistis, a drugi hebrajskiemu emuna, występują w obu wyznaniach, a w różnych fazach ich historycznego rozwoju przeważa to jeden, to drugi. Prorocy i Jezus ewangelii, ale także anonimowi jednostki, zawsze stoją w krytycznym punkcie i wzywają do przewartościowania i autentyczności. Buber jednak jednocześnie zwraca uwagę, że tych dwóch typów nie należy stawiać przeciwko sobie i tworzyć z nich antytezę, ponieważ w pewien sposób oba się potrzebują i uzupełniają.