Maggiori informazioni sul libro
Romani "Ura me tri harqe" u shkrua në vitet 1976-1978, gjatë represionit të regjimit komunist në Shqipëri, kur Ismail Kadare u dënua me internim në një kooperativë. Në këtë periudhë, ai përqendrohet në paraqitjen e historisë shumëshekullore të vendit dhe identitetit të tij, të rrënjosur në traditën paraosmane dhe kristiane, duke u frymëzuar nga kultura antike. Ngjarjet zhvillohen në gjysmën e dytë të shekullit XIV, dhe narratori është një murg i vjetër shqiptar kristian, i cili në kronikën e tij përshkruan ngjarjet lidhur me ndërtimin e një ure prej guri mbi lumin, e cila ka për qëllim përmirësimin e komunikimit përmes rrugës antike Via Egnatia. Në sfond shfaqen konflikte mes princërve shqiptarë, që dobësojnë unitetin e tyre përballë Turqisë osmane, si dhe përplasje interesi mes dy kompanive: njëra që kontrollon navigacionin dhe tjetra që shpreson për fitime nga ura dhe rrugët e rikonstruktuara. Të dy kompanitë i drejtohen legjendës lokale, që kërkon pajtim me perënditë e ujit për të siguruar qëndrueshmërinë e ndërtimit. Ura kërkon një sakrificë, çka çon në një sakrificë tragjike – mbylljen e një njeriu të gjallë në një nga harqet.
Acquisto del libro
Ura me tri harqe, Ismail Kadare
- Lingua
- Pubblicato
- 2015
- product-detail.submit-box.info.binding
- (In brossura)
Metodi di pagamento
Qui potrebbe esserci la tua recensione.
- Titolo
- Ura me tri harqe
- Lingua
- Albanese
- Autori
- Ismail Kadare
- Editore
- Onufri
- Pubblicato
- 2015
- Formato
- In brossura
- Pagine
- 140
- ISBN10
- 9928186987
- ISBN13
- 9789928186980
- Serie
- Titolo originale
- Ura me tri harqe
- Valutazione
- 3,9 su 5
- Descrizione
- Romani "Ura me tri harqe" u shkrua në vitet 1976-1978, gjatë represionit të regjimit komunist në Shqipëri, kur Ismail Kadare u dënua me internim në një kooperativë. Në këtë periudhë, ai përqendrohet në paraqitjen e historisë shumëshekullore të vendit dhe identitetit të tij, të rrënjosur në traditën paraosmane dhe kristiane, duke u frymëzuar nga kultura antike. Ngjarjet zhvillohen në gjysmën e dytë të shekullit XIV, dhe narratori është një murg i vjetër shqiptar kristian, i cili në kronikën e tij përshkruan ngjarjet lidhur me ndërtimin e një ure prej guri mbi lumin, e cila ka për qëllim përmirësimin e komunikimit përmes rrugës antike Via Egnatia. Në sfond shfaqen konflikte mes princërve shqiptarë, që dobësojnë unitetin e tyre përballë Turqisë osmane, si dhe përplasje interesi mes dy kompanive: njëra që kontrollon navigacionin dhe tjetra që shpreson për fitime nga ura dhe rrugët e rikonstruktuara. Të dy kompanitë i drejtohen legjendës lokale, që kërkon pajtim me perënditë e ujit për të siguruar qëndrueshmërinë e ndërtimit. Ura kërkon një sakrificë, çka çon në një sakrificë tragjike – mbylljen e një njeriu të gjallë në një nga harqet.