Parametri
- 340pagine
- 12 ore di lettura
Maggiori informazioni sul libro
Umarli jeżdżą bez biletu to drugi tom Reportera kryminalnego, zawierający opowiadania kryminalne z lat 50. i 60. XX wieku. Krzysztof Kąkolewski ukazuje okres w historii polskiej milicji, kiedy śledczy musieli polegać głównie na intuicji i przenikliwości. Opowieści te przybliżają półświatek tamtych czasów, skrywający się za codziennymi sprawami zwykłych ludzi, w tym włamywaczy i szantażystów. Każda historia odsłania niezwykłe, ludzkie postaci oraz zaskakujące zdarzenia. Kąkolewski, jako reporter kryminalny, pokazuje, jak dociekliwość prowadzi do odkryć. Analizuje ogłoszenia, które nazywa „ascezą słowa”, wciągając się w ich treść. Czasem jego poszukiwania prowadzą do banalnych sytuacji, ale często odkrywa dramaty ludzkie, jak tragedię osoby odpowiedzialnej za śmierć. W innych przypadkach, intuicja prowadzi go do eksperymentatorów-psychologów lub odkrywa wiejskie obyczaje związane z ogłoszeniem o sprzedaży niemowlęcia. Kąkolewski przekształca reportaż w opowiadanie, ukazując głębię ludzkich historii i emocji.
Acquisto del libro
Klub Srebrnego Klucza - 2: Umarli jeżdżą bez biletu, Krzysztof Kąkolewski
- Lingua
- Pubblicato
- 2010
- Rilegatura
- (In brossura)
Metodi di pagamento
Ancora nessuna valutazione.
- Titolo
- Klub Srebrnego Klucza - 2: Umarli jeżdżą bez biletu
- Lingua
- Polacco
- Autori
- Krzysztof Kąkolewski
- Editore
- Zysk i S-ka
- Pubblicato
- 2010
- Formato
- In brossura
- Pagine
- 340
- ISBN10
- 837506484X
- ISBN13
- 9788375064841
- Serie
- Tag
- Descrizione
- Umarli jeżdżą bez biletu to drugi tom Reportera kryminalnego, zawierający opowiadania kryminalne z lat 50. i 60. XX wieku. Krzysztof Kąkolewski ukazuje okres w historii polskiej milicji, kiedy śledczy musieli polegać głównie na intuicji i przenikliwości. Opowieści te przybliżają półświatek tamtych czasów, skrywający się za codziennymi sprawami zwykłych ludzi, w tym włamywaczy i szantażystów. Każda historia odsłania niezwykłe, ludzkie postaci oraz zaskakujące zdarzenia. Kąkolewski, jako reporter kryminalny, pokazuje, jak dociekliwość prowadzi do odkryć. Analizuje ogłoszenia, które nazywa „ascezą słowa”, wciągając się w ich treść. Czasem jego poszukiwania prowadzą do banalnych sytuacji, ale często odkrywa dramaty ludzkie, jak tragedię osoby odpowiedzialnej za śmierć. W innych przypadkach, intuicja prowadzi go do eksperymentatorów-psychologów lub odkrywa wiejskie obyczaje związane z ogłoszeniem o sprzedaży niemowlęcia. Kąkolewski przekształca reportaż w opowiadanie, ukazując głębię ludzkich historii i emocji.