Maarten van Rossem Libri

An indispensable text for contemporary filmmakers, Shooting Time is a collection of conversations with directors of photography (DP) all over the world talking about the transition of their profession from analog to digital cinema. The conversations center around two main film language and digital revolution. How does each DP employ his own visual style? How do contemporary DPs relate to the cinematography of previous eras? How do the new digital tools transform their profession and, is it for better or for worse? Moreover, how do hypermodern cameras affect the language of the cinema? Cinematographers in conversation include Vilmos Zsigmond, Robby Muller, Dante Spinotti, Christian Berger, Slawomir Idziak and Frederick Elmes. Also included are four articles on celluloid in the digital age.

Artikelen over uiteenlopende onderwerpen uit de geschiedenis van Europa in de twintigste eeuw.

Artikelen over de cultuur, politici en de binnen- en buitenlandse politiek van de Verenigde Staten aan het eind van de twintigste en het begin van de 21ste eeuw.

An overview of the world in the 20th century, based on the three big wars; First World War, Second World War and Cold War by ons of the leading Dutch contemporary historians considered a US history expert.

Wat is geluk? Er zijn tijdschriften die geheel gericht zijn op geluksbeleving, er wordt omvangrijk wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de samenstellende delen van geluk en het advertentiewezen lijkt geheel gewijd aan geluksverwerving. Desondanks schijnt niemand precies te weten wat geluk is. De receptuur is even gevarieerd als de mensheid zelf. Bovendien wordt gelukservaring vaak verward met tevredenheid, terwijl het volgens Van Rossem een sterke, maar tijdelijke emotie is. De omstandigheden kunnen geluksgevoelens bevorderen. In een welvarend land, waar geweld en willekeur uitzonderlijk zijn, is meer gelegenheid voor het ervaren van geluk dan in een land als Oeganda. 'Wat is geluk?' is een persoonlijk getinte zoektocht, met Van Rossems reflectie op het leven.

Kritische, maar relativerende en optimistische beschouwingen over de Nederlandse politiek, de popularisering van de geschiedenis en de toekomst.

Betoog tegen de neoliberale ideeën omtrent de heilzame werking van de vrijemarkteconomie en het tegengaan van overheidsmaatregelen die de vrije markt aan banden leggen.

Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog zijn de Verenigde Staten het machtigste land ter wereld, wat leidt tot zelfoverschatting met soms desastreuze gevolgen. Ironisch genoeg worden Amerikanen ook vaak geconfronteerd met irrationele angsten. Deze paranoia resulteerde in een absurde wapenwedloop en leidde tot een oorlog tegen een "mondiaal terrorisme" dat in wezen niet bestaat. De grootste bedreiging voor de VS blijkt de eigen regeringspolitiek te zijn, vooral tussen 2001 en 2009. De vraag rijst of Barack Obama, als pragmatische leider, zijn land kan bevrijden van de invloed van George Bush en Dick Cheney. Belangrijker is of hij de aangekondigde structurele hervormingen kan doorvoeren. Dit boek behandelt deze en andere belangrijke Amerikaanse kwesties. Maarten van Rossem, bijzonder hoogleraar aan de Universiteit Utrecht, geeft regelmatig lezingen voor een breed publiek. Hij heeft diverse werken op zijn naam staan, waaronder boeken over de twintigste eeuw, de betekenis van geschiedenis en moderne oorlogen.

Van Rossem biedt geen zonnige kijk op de wereld, maar moet ook niets hebben van modieus cultuurpessimisme. Heeft geschiedenis nut? is een bundeling van essays, columns en voordrachten, die nu eens niet over Amerika gaan. Hier komen de Eerste Wereldoorlog, Tweede Wereldoorlog en holocaust compact en inzichtelijk aan bod.Uit de stukken over bijvoorbeeld Fortuyn, Pieter Saenredam en reality-tv blijkt eveneens dat geen individu en geen cultuur zonder historisch besef kan bestaan. Schrijven over geschiedenis heeft nut. Zeker als Van Rossem erover schrijft.

Opiniërende artikelen uit de periode 2007-2012 van de Nederlandse historicus over de Nederlandse geschiedenis, politiek en samenleving.

Wie had gedacht dat het beschamende einde van de LPF definitief een einde zou maken aan het bozige Nederlandse populisme, kwam bedrogen uit. Zowel Rita Verdonk als Geert Wilders heeft gedemonstreerd dat het populistische kiezerspotentieel bepaald niet kleiner is geworden.Voor de objectieve waarnemer blijft dat een verbazingwekkende zaak, gezien de baarlijke nonsens die de populistische voorlieden meestal uitkramen. Rita Verdonk is ondertussen gestruikeld over haar eigen organisatorische onvermogen. Wilders heeft het stokje overgenomen en excelleert vooral in handig geformuleerde borreltafelpolitiek. De enorme attractie van deze politieke kermisgasten is dus verrassend stabiel. Hoofdoorzaak lijkt toch wel de bangmakerij voor de niet-bestaande 'islamisering' van Nederland, en de rest van Europa. Er is echter meer aan de hand.De populistische partijen zijn brede protestpartijen. Een aanzienlijk deel van het electoraat ziet de overheid, het politieke systeem en de maatschappelijke elite kennelijk als de vijand. De vraag is hoe dat komt.

De autorevolutie begon op 1 december 1913 in Detroit, Michigan. Vanaf die dag produceerde de Ford-fabriek de simpele en relatief goedkope T-Ford aan de lopende band. Ford stelde de Amerikaanse middenklasse en de beter verdienende arbeider in staat een eigen auto te kopen.In Europa voltrok de revolutie zich pas na 1960, na de snelle welvaartsgroei in de jaren vijftig. Elk Europees industrieland leverde een eigen bijdrage aan de ‘automobilisering’. De Duitse Bondsrepubliek produceerde de luidruchtige, maar uiterst solide vw kever, die de meest geproduceerde auto ter wereld zou worden. De Fransen kwamen met de ingenieuze 2cv en de Engelsen met de briljante Mini. Het allerliefste autootje was zonder meer de Fiat 500. Binnen vijftien jaar stond Europa op de wielen.

Overzicht van de geschiedenis van de Europese samenwerking sinds 1945 en van de huidige economische crisis.

Nederland is al meer dan tien jaar in mineur. Merkwaardigerwijze denkt een meerderheid van de Nederlanders dat de natie op de verkeerde weg is, terwijl tegelijkertijd 91 procent van de bevolking zegt zeer tevreden te zijn over het eigen leven. Kennelijk wordt die tevredenheid niet in verband gebracht met de algehele toestand van de Nederlandse samenleving. Dat lijkt volkomen onlogisch! De meerderheid van de Nederlanders is zeer terecht tevreden over het eigen leven, omdat het daadwerkelijk al decennia uitstekend gaat met de Nederlandse samenleving. Dat kan volstrekt overtuigend worden aangetoond met internationaal cijfermateriaal. Waarom de media en een aanzienlijk deel van de politieke klasse deze werkelijkheid aanhoudend negeren of zelfs het omgekeerde beweren, is een raadsel. In Wie zijn wij? laat Van Rossem zijn verhelderende licht schijnen over de staat van Nederland, waarbij hij zich afvraagt of er zoiets bestaat als een nationale identiteit, of dé Nederlander.

Een bekende historicus schreef eens dat er tussen de landbouwrevolutie van zo´n 12000 jaar geleden en 1492 eigenlijk niets bijzonders is gebeurd. Zeker, wereldrijken ontstonden en verdwenen weer, maar het dagelijks leven van de gewone landbouwer - of die nu in China woonde of in het Romeinse Rijk, of in het Frankrijk van de late Middeleeuwen - is in al die duizenden jaren niet wezenlijk veranderd. In het halve millennium sedert Columbus Amerika ontdekte, heeft zich een revolutie voltrokken die wellicht nog ingrijpender is dan de landbouwrevolutie. De meedogenloze exploitatie van een nieuw continent, samen met de Reformatie, de militaire superioriteit van de Europeanen en de wetenschappelijke revolutie, hebben de industriele revolutie, die in de achttiene eeuw in Engeland begon, mogelijk gemaakt. Waarom juist in Engeland? Wat maakte at land en West-Europa tijdelijk zo anders dan de rest van de wereld? Maarten van Rossem weet in kort bestek en wederom op heldere wijze duidelijk te maken hoe door revolutionaire ontwikkelingen in de afgelopen 500 jaar het Westen zo welvarend kon worden.

Wat waren de oorzaken van de neergang en implosie van het Romeinse Rijk? Dat vragen historici zich al eeuwen af. Achter die schijnbaar koele vraag schuilt een angstige vraag: zou het ons ook kunnen overkomen? Regelmatig duiken er beschouwingen op waarin de trage, relatieve aftakeling van de Amerikaanse mondiale dominantie wordt vergeleken met de ondergang van Rome. Het Romeinse Rijk domineerde eeuwenlang het grootste deel van de toen bekende wereld. De Romeinse militaire machine leek onoverwinnelijk. Bezweek het enorme rijk aan een disfunctioneel politiek systeem, of aan interne rot en decadentie? Of waren het de barbaren die het rijk van buiten penetreerden? Het is een vreemde en complexe geschiedenis, waarbij de fixatie op het einde van het westelijk deel van het rijk soms doet vergeten dat het oostelijk deel nog duizend jaar heeft bestaan.

Essay over de vraag wat de essentie vormt van de Nederlandse cultuur en samenleving.