La precoce esposizione di Victor Erofeev alla letteratura bandita nell'Unione Sovietica, influenzato da figure come Nabokov e de Sade, ha plasmato il suo provocatorio percorso letterario. La sua opera approfondisce le estetiche più oscure del sesso, della violenza e della morte, impiegando spesso uno stile grottesco e inquietante. Erofeev è noto per i suoi radicali manifesti artistici, che annunciano audacemente la fine del realismo socialista e promuovono una nuova letteratura del "male". Attraverso i suoi romanzi e saggi, offre interpretazioni non convenzionali e spesso controverse della società russa e della sua eredità letteraria.
Irina Vladimirovna, autentico genio di bellezza e d'amore (come si legge in una poesia di Puskin), assoluta e generosa, vive in un'epoca che volge alla fine e che preannuncia profondi cambiamenti. Irresistibilmente attratta dalla vita e dal sesso, Irina è aggressiva e indifesa, dedita al lusso e ai piaceri: apprezza solo gli uomini ricchi e potenti, il suo linguaggio è crudo e spavaldamente sessuale e la sua vita una continua avventura. Pubblicato troppo in anticipo sui tempi, "La bella di Mosca" raccontava allora (1982) la Russia di oggi, caleidoscopica e travolgente.
Το 1979, μια ομάδα Ρώσων συγγραφέων με κύριο εμπνευστή τον Βίκτορα Γεροφέγεφ αποπειράθηκε να δημοσιεύσει μια ανθολογία διηγημάτων με περιεχόμενο και ύφος σαφώς αποκλίνον απ' τις αρχές του σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Τα επακόλουθα για τους περισσότερους απ' τους συγγραφείς ήταν σοβαρότατα. Η ιστορία αυτής της απόπειρας, με την οποία κλείνει το μυθιστόρημά του ο Γεροφέγεφ, περιγράφεται ως απόπειρα πατροκτονίας: Ο ήρωας του βιβλίου με την πράξη του αυτή στρέφεται όχι μόνο ενάντια στον υψηλά ιστάμενο πρέσβη πατέρα του, αλλά και ενάντια στα ιερά και τα όσια του λαού του που βλέπει - σύμφωνα πάντα με τον Γεροφέγεφ - τον Στάλιν ως "καλό πατέρα". Ο καλός Στάλιν περιγράφει με χιούμορ και ειρωνεία την ουτοπική πίστη στον σοσιαλισμό, τα όμορφα, προστατευμένα χρόνια της σοβιετικής νομενκλατούρας και την ιδιόμορφη εξέγερση στην οποία οδηγεί η πνευματική και αισθητική αφύπνιση του ήρωα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) Ο Γεροφέγιεφ στέκεται απέναντι σε κάθε έννοια πολιτικής ορθότητας και ευγενικής γραφής. Ανασύρει τα γεγονότα απευθείας από τη μνήμη του και τα περνάει αμέσως στο χαρτί. Μπορεί να πηγαίνει από το ένα θέμα στο άλλο, να αναπαριστά διαλόγους, να περιγράφει εικόνες, όλα υπό μορφή ενός προφορικού ημερολογίου. Παραδόξως αρνείται πως αυτοβιογραφείται και το χαρακτηρίζει ως απλό μυθιστόρημα.
Russkij sostoit iz "nichego," kotoroe vklyuchaet v sebya "vsyo." Russkij schitaet, chto emu nichego ne prinadlezhit. Russkij schitaet, chto emu prinadlezhit ves' mir. Pri vneshnej myagkosti i pevuchesti Rossii, pri ee bab'em oblichij, lyubvi k kefiru, v etoj strane zhivet naselenie s chudovischnym appetitom. Vchera - vsyo, segodnya - nichego, nazavtra - snova vsyo.
O miłości napisano tyle głupot, że można zaryzykować stwierdzenie, że w ogóle nic nie napisano. Niewykluczone, że miłość do kobiety to w istocie wydana reszta, drobne, które zostają mężczyźnie w dłoni po jego miłości do Boga, ale w obliczu powszechnie znanego zaniku uczuć religijnych wysoki kurs nominalny miłości rozmienia się dziś powszechnie na uczucie do płci (w zasadzie) odmiennej.
Presents a definitive collection of short fiction, originally written between 1978 and 1990, by one of Russia's most controversial avant-garde authors that capture the death throes of the Soviet Union and the author's rebellion against Soviet values. By the author of Russian Beauty. Original.
