Rosalien van Witsen Libri

"Muškarci to možda ne znaju, ali većina žena među sobom ne razgovara najradije o njima, nego o svojim majkama. Mnoštvo povjerljivih razgovora što se šapatom vode između djevojaka, između adolescentica, između odraslih žena, majki, pa čak i baka, vrti se oko riječi i djela njihovih majki. To je, naime, univerzalna ženska tema: naravno, sve žene ne postaju majke, i sve majke nemaju kćeri; ali sve žene imaju majku, a ponekad čak i više mama (koje, uostalom, mogu biti i muškarci, jer taj izraz označava jednu funkciju, a ne genealoško mjesto). Pitanje o odnosu majka-kći nužno se, dakle, postavlja svim ženama, u ovom ili onom trenutku njihova života, čak i tijekom cijeloga života; ono se također, htjeli to oni ili ne, postavlja i muškarcima, promatračima ili onima uključenima u taj odnos, katkada aktivno, katkada i protiv njihove volje, čak i ako - ne znajući ili potpuno svjesno - ne zauzimaju majčinsku poziciju u odnosu prema svojoj ženi ili svojoj kćeri. Polazeći od različitih disciplina - sociologije i psihoanalize - naš postupak ima za cilj jedan zajednički predmet: kćeri kao one koje imaju majku, a ne kao one koje su i same majke; majke kao one koje imaju kćer, a ne djecu - drugim riječima, odnose majka-kći. Na taj zajednički predmet primjenjujemo jedan način tumačenja: naše dvije discipline, naša osobna i profesionalna iskustva međusobno se obogaćuju, i nije nam se činilo opravdanim da ih razdvajamo."

Tijdens de bezetting van Mantsjoerije door Japan in de jaren dertig van de 20e eeuw wordt een Japanse soldaat verliefd op een Chinese scholiere die briljant het go-spel kan spelen.

Bartleby lo scrivano, apparso nel 1853, tra i più bei racconti dell'epoca moderna, parla di un comico scrivano che rivendica l'ozio e il silenzio, contro tutte le pressioni dell'utilitarismo americano. Imitato, meditato e tradotto da alcuni dei massimi scrittori contemporanei, come Borges, Beckett, Michel Leiris, Georges Perec, Italo Calvino (che intendeva dedicargli l'ultima delle sue Lezioni americane), è anche una parabola sul lavoro di scrivere destinata a sconvolgere molte idee. La traduzione di Gianni Celati ce lo restituisce in tutta la sua freschezza, con una umoristica adesione ai tic di Bartleby (per esempio la sua celebre frase: "Avrei preferenza di no"). Inoltre Celati presenta un suo studio sull'esilarante scrivano, la versione delle lettere di Melville nel burrascoso periodo di passaggio da Moby Dick a "Bartleby", ed un elenco ragionato delle varie interpretazioni del racconto.

Belle van Zuylen debuteerde in 1763 met De edelman, een aanval op haar eigen milieu, de adel. Tweehonderdvijftig jaar later benadert Nelleke Noordervliet haar als een tijdgenoot.