Dagmar Ploetz Libri

»Worte reihen sich wie eine Kette bunter, dunkel gehaltener Steine aneinander – scharf und anschmiegsam, von unscheinbarer Schönheit und faszinierendem Leuchten.« Weiberdiwan Geprägt von einer Leidenschaft, die alle Lebensbereiche von der Erotik bis zur Politik umfasst, sind diese Gedichte Gioconda Bellis erneut beredtes Zeugnis ihrer poetischen Kraft. ›Ich bin Sehnsucht – verkleidet als Frau‹ zeigt uns die Dichterin als reife Frau. Immer hat sie sich eingelassen auf das Leben, hat sich ergreifen lassen vom Schmerz und von der Freude, und so ist es auch hier: Ihre neuen Gedichte spiegeln die ganze Fülle von Empfindungen ihrer weiblichen Gegenwart, vom Abschiedsschmerz über Lust und Genuss bis hin zur Rebellion und der Gier nach dem Leben.

Intrygująca, informacyjna i pasjonująca: ta monografia poświęcona jest życiu i twórczości Gabriela Garcíi Márqueza, jednego z największych autorów w historii literatury i laureata Nagrody Nobla. Dagmar Ploetz, która od ponad dwudziestu lat tłumaczy jego dzieła, interpretuje jego unikalne osiągnięcia i opisuje jego burzliwe życie w kontekście epoki. Klasyki takie jak „Sto lat samotności”, „Miłość w czasach cholery” i „Kronika zapowiedzianej śmierci” to tylko niektóre przykłady jego obszernej twórczości, która zachwyciła miliony czytelników na całym świecie. Márquez stał się postacią identyfikacyjną Ameryki Łacińskiej, zdobywając szacunek i podziw dzięki swojej pracy dziennikarskiej i zaangażowaniu politycznemu, ale także wywołując kontrowersje. Jego wspomnienia „Życie, aby opowiedzieć” czytają się jak powieść i w imponujący sposób przedstawiają etapy jego bogatego życia, tworząc nowe mity. Ploetz, doskonała znawczyni jego twórczości, przekonująco pokazuje, jak ściśle życie i dzieło są ze sobą powiązane.

Juan Preciado torna a Comala a cercare il padre, Pedro Páramo, che non ha mai conosciuto. Ma Comala è un paese di ombre: molte voci, molte storie, e tutte sembrano provenire da un altrove misterioso. Juan Preciado dice: «Vedo cose e gente dove forse voi non vedete nulla». Ma il discrimine tra cose, gente e nulla è molto difficile da percepire e lui stesso è destinato a confondersi nel mormorío generale. Nessuno come Rulfo ha saputo rendere la coesistenza di passato e presente, della vita e della morte, raccontare il tempo come eterno e immobile in cui tutto ciò che sta succedendo è già successo. Anche per questo è stato ammirato da Borges, García Márquez e Cortázar. Di certo Pedro Páramo è considerato il punto di svolta della narrativa ispano-americana del Novecento.

Der argentinische Kultroman über den Falkland-Krieg. Eine exzentrische Parabel auf die Militärdiktatur und das skurrilste Kriegszeugnis der lateinamerikanischen Literatur.