Parametri
- 263pagine
- 10 ore di lettura
Maggiori informazioni sul libro
De stille passie, begint als de dertienjarige hertogin Marianna wordt uitgehuwelijkt aan een veel oudere oom. Zij is niet doofstom geboren, maar door een traumatische gebeurtenis kon of wilde zij opeens niet meer praten. Deze gebeurtenis blijft voor Marianna, en ook voor de lezer, lang verhuld. "De schrik heeft haar doof gemaakt en de schrik moet haar genezen' leest ze in een briefwisseling van haar ouders. Haar vader sleept haar uit liefde mee naar de galg waar een doodvonnis wordt voltrokken en hoopt dat zijn dochter weer gaat praten. Maar zij schrikt niet. Zij krijgt haar lippen niet van elkaar. Huilen kan ze niet want haar snikken zijn als "bliksemschichten zonder donder, iets verminkts en onaangenaams' en lachen gaat haar ook niet gemakkelijk af. “Jij lacht maar je maakt daarbij geen geluid, je moet blazen; blaas maar, open je mond en laat een geluid uit je keel komen, zo, ah ah ah... lief meisje, je bent een ramp, je zal het nooit leren.”
Acquisto del libro
Een stille passie, Dacia Maraini
- Lingua
- Pubblicato
- 1990
- Rilegatura
- (In brossura)
Metodi di pagamento
Ancora nessuna valutazione.
- Titolo
- Een stille passie
- Autori
- Dacia Maraini
- Editore
- Contact
- Pubblicato
- 1990
- Formato
- In brossura
- Pagine
- 263
- ISBN10
- 9025469361
- ISBN13
- 9789025469368
- Serie
- Tag
- Descrizione
- De stille passie, begint als de dertienjarige hertogin Marianna wordt uitgehuwelijkt aan een veel oudere oom. Zij is niet doofstom geboren, maar door een traumatische gebeurtenis kon of wilde zij opeens niet meer praten. Deze gebeurtenis blijft voor Marianna, en ook voor de lezer, lang verhuld. "De schrik heeft haar doof gemaakt en de schrik moet haar genezen' leest ze in een briefwisseling van haar ouders. Haar vader sleept haar uit liefde mee naar de galg waar een doodvonnis wordt voltrokken en hoopt dat zijn dochter weer gaat praten. Maar zij schrikt niet. Zij krijgt haar lippen niet van elkaar. Huilen kan ze niet want haar snikken zijn als "bliksemschichten zonder donder, iets verminkts en onaangenaams' en lachen gaat haar ook niet gemakkelijk af. “Jij lacht maar je maakt daarbij geen geluid, je moet blazen; blaas maar, open je mond en laat een geluid uit je keel komen, zo, ah ah ah... lief meisje, je bent een ramp, je zal het nooit leren.”