Maggiori informazioni sul libro
W książce "Lacrimae Rerum" słoweński filozof i teoretyk kultury Slavoj Žižek wnikliwie analizuje dzieła filmowe znanych światowych reżyserów, opierając się na filozoficznych tezach Lacana, Heideggera, Hegla oraz niektórych teorii psychologicznych. W szczegółowej analizie filmów Krzysztofa Kieślowskiego zajmuje się etyką jako centralnym tematem jego dzieł, a także relacją między materialnością a teologią, szczególnie w kontekście symbolicznego przedstawienia Bożego Dekalogu w różnych epizodach filmu. U Alfreda Hitchcocka Żižek bada autorski styl i związany z nim fenomen „nadinterpretacji”, zastanawiając się, czy w filmach Hitchcocka wszystko ma z góry określony sens. Zadaje również pytanie, jak mógłby wyglądać remake jednego z jego filmów. Analizując filmy Andrieja Tarkowskiego, autor stara się pokazać, jak motyw traumatycznej lub obcej Rzeczy, działającej jako mechanizm materializujący nieświadome fantazje, figuruje w narracji filmowej. W eseju o filmie "Lost Highway" Davida Lyncha Żižek bada, w jakim stopniu ten postmodernistyczny film przesiąknięty jest filmowymi kliszami oraz jak poważnie należy traktować uniwersum Lyncha. Autor poświęca również uwagę seksualizacji i przedstawieniu aktu seksualnego w kinematografii.
Acquisto del libro
Lacrimae rerum, Slavoj Žižek
- Lingua
- Pubblicato
- 2007
Metodi di pagamento
Qui potrebbe esserci la tua recensione.
- Titolo
- Lacrimae rerum
- Sottotitolo
- Kiéslowski, Hitchcock, Tarkowski, Lynch
- Lingua
- Polacco
- Autori
- Slavoj Žižek
- Editore
- Krytyki Politycznej
- Pubblicato
- 2007
- Pagine
- 291
- ISBN10
- 8361006060
- ISBN13
- 9788361006060
- Serie
- Tag
- Saggistica, Arte / Cultura, Scienze sociali, Arte, Filosofia, Tematica cinematografica, Film, Psychoanalisi
- Prima pubblicazione
- 2005
- Titolo originale
- Lacrimae rerum
- Valutazione
- 3,65 su 5
- Descrizione
- W książce "Lacrimae Rerum" słoweński filozof i teoretyk kultury Slavoj Žižek wnikliwie analizuje dzieła filmowe znanych światowych reżyserów, opierając się na filozoficznych tezach Lacana, Heideggera, Hegla oraz niektórych teorii psychologicznych. W szczegółowej analizie filmów Krzysztofa Kieślowskiego zajmuje się etyką jako centralnym tematem jego dzieł, a także relacją między materialnością a teologią, szczególnie w kontekście symbolicznego przedstawienia Bożego Dekalogu w różnych epizodach filmu. U Alfreda Hitchcocka Żižek bada autorski styl i związany z nim fenomen „nadinterpretacji”, zastanawiając się, czy w filmach Hitchcocka wszystko ma z góry określony sens. Zadaje również pytanie, jak mógłby wyglądać remake jednego z jego filmów. Analizując filmy Andrieja Tarkowskiego, autor stara się pokazać, jak motyw traumatycznej lub obcej Rzeczy, działającej jako mechanizm materializujący nieświadome fantazje, figuruje w narracji filmowej. W eseju o filmie "Lost Highway" Davida Lyncha Żižek bada, w jakim stopniu ten postmodernistyczny film przesiąknięty jest filmowymi kliszami oraz jak poważnie należy traktować uniwersum Lyncha. Autor poświęca również uwagę seksualizacji i przedstawieniu aktu seksualnego w kinematografii.