This volume features the works of Zuzanna Ginczanka, a remarkable Polish-Ukrainian-Jewish poet whose visionary poetry emerged during the inter-war period. Her life and career were tragically interrupted by the Holocaust, making her contributions all the more poignant. This collection offers a rare glimpse into her artistic voice and the historical context of her experiences.
Energetic, formally audacious poems by a recently rediscovered Polish writer, shining examples of art as resistance. Zuzanna Ginczanka’s last poem, “Non omnis moriar..." (“Not all of me shall die”), written shortly before her execution by the Nazis in the last months of World War II, is one of the most famous and unsettling texts in modern East European literature: a fiercely ironic last will and testament that names the person who betrayed her to the occupying authorities as a Jew, it exposes the hypocrisy at the heart of Polish nationalist myths. Ginczanka’s linguistic exuberance and invention—reminiscent now of Marina Tsvetaeva, now of Marianne Moore or Mina Loy—are as exhilarating as the passionate fusion of the physical world and the world of ideas she advocated in her work. Firebird brings together many of Ginczanka’s uncollected poems and presents On Centaurs, her sole published book, in its entirety. This English-only edition does not include the poems in their original language.
Legenda przedwojennej cyganerii. W 1935 roku Kresowianka przeniosła się do stolicy za namową Juliana Tuwima, który dostrzegł jej talent poetycki. Przyjaźniła się ze skamandrytami, Witoldem Gombrowiczem oraz artystami związanymi z tygodnikiem „Szpilki”. Debiutowała w prasie jako czternastolatka, a zginęła w wieku dwudziestu siedmiu lat. Niniejsze wydanie to najpełniejszy zbiór wierszy Zuzanny Ginczanki, zawierający wszystkie znane utwory, w tym nigdy wcześniej niepublikowane: odnaleziony rękopis poematu Pieśń nad Pieśniami oraz wiersze z prasy. Edycja wzbogacona jest o materiały ilustracyjne i komentarze, które pomagają zrozumieć tło epoki oraz świat Ginczanki. W swoim krótkim życiu wydała tylko jeden niewielki tom poetycki, a w 1944 roku stała się ofiarą Zagłady. Jej wstrząsający wiersz Non omnis moriar, nawiązujący do Horacego i Słowackiego, należy do najwybitniejszych utworów poświęconych Holokaustowi. Pozostawiła po sobie cenny dorobek literacki z okresu międzywojennego, a jej poezje, rozproszone w prasie, są przypominane i wzbogacane o nowe znaleziska. Łączy osobisty liryzm z wątkami satyrycznymi i poczuciem humoru, a jej twórczość bliska jest poetyce skamandrytów. Tom przygotowała znakomita znawczyni jej twórczości, profesor Izolda Kiec.