Liskowacki Artur Daniel Libri

Cukiernica pani Kirsch autorstwa Artura Daniela Liskowackiego to zbiór opowiadań, który jednocześnie funkcjonuje jako powieść. Łączy go postać trójjedynego narratora oraz miejsce akcji – Szczecin. Liskowacki eksploruje ostatnie lata niemieckiego Szczecina, sięgając po formy bliskie reportażowi, esejowi i pamiętnikowi, badając swoje związki z przestrzenią, w której żył. Niczym archeolog, odkrywa dramat mieszkańców, tworząc wizję całości z fragmentów, które przekształcają obce miasto w jego własne. Książka stanowi kontynuację tematyki polsko-niemieckiej i tożsamości Szczecina, nawiązując do wcześniejszych dzieł autora. Wpisuje się w nurt literatury małych ojczyzn, odkrywając urodę, tajemnice i dramaty bliskiego autorowi miejsca. Eseistyczna proza Liskowackiego, gęsta od znaczeń, wykracza poza lokalny kontekst, stając się uniwersalną opowieścią o czasie i ludziach. Drobne, ale realne ślady stają się punktem wyjścia do refleksji o przemijaniu i trwałości życia.

Co decyduje o sile książki? Jej historiozoficzna orientacja nadaje jej gorzki posmak, mimo zmysłowości powieści. Gorycz wynika z świadomości, że utracony świat można jedynie opisać, ale nie przywrócić. Smaki i zapachy dawnych miejsc oraz ludzie, których ciała leżą na cmentarzach, są nieodwracalne. Poszukiwanie ojczyzny jest skazane na porażkę, ale nie należy rezygnować z wysiłków. W książce pojawia się pocieszenie, że w różnych miejscach, jak Szczecin, mogą pojawić się osoby, takie jak Artur Daniel Liskowacki, które, będąc z zewnątrz, próbują zrozumieć opisywany świat na podstawie akcesoriów, zapisków i rozmów. To opowieść o ludziach, którzy opuścili miasto S., zabierając ze sobą jego historię. Po pięćdziesięciu latach ktoś poczuł się zobowiązany, by opowiedzieć historię dawnych mieszkańców, którzy już tego nie mogą zrobić. Książka to jedna z najstaranniej poszarpanych narracji w polskiej prozie lat 90. XX wieku, a zarazem głęboko lojalna wobec przeszłości. Autor ukazuje Szczecin jako miejsce, w którym żadna ciągłość nie jest możliwa, a mit miasta melancholijnego, przeklętego, staje się nieciągły, ukazując zniszczenie i poszarpane biografie.

Die jüngste deutsche Vergangenheit bleibt im Bewusstsein der Menschen lebendig, was der Erfolg von Günter Grass' „Krebsgang“ zeigt. Artur Daniel Liskowacki, ein polnischer Autor, bereichert die komplexe Geschichte von Deutschen und Polen mit einer neuen literarischen Perspektive. Sein Roman „Sonate für S.“ verpasste 2001 nur knapp den NIKE-Preis, doch über 40.000 polnische Leser haben ihr Interesse an der Geschichte der nach 1945 vertriebenen Deutschen deutlich gemacht. Liskowacki erzählt von Stettin in einer dramatischen Zeit, als die Stadt nach dem Krieg weder deutsch noch wirklich polnisch war. Er folgt den Spuren „ganz normaler“ Menschen in einer „unnormalen“ Zeit, die trotz aller Widrigkeiten an ihrer Identität festhalten. Charaktere wie der singende Heini, der Geiger Bonkowsky, der kriegsverwundete Willy Peters und August Kugel, der eine Fußballmannschaft gründet, stehen im Mittelpunkt. Der Roman verteidigt das individuelle Leben gegen vereinfachende Geschichtsbilder und bietet eine überraschende Perspektive. „Sonate für S.“ ist ein bedeutender Roman, der die Auseinandersetzung mit der jüngsten Vergangenheit Polens und Deutschlands auf berührende Weise beleuchtet und den Leser gleichzeitig frei entlässt.