Phạm Thị Hoài è un'autrice vietnamita contemporanea la cui opera è rinomata per la sua prospettiva critica sulla società vietnamita e la sua audace esplorazione di temi tabù. La sua scrittura è caratterizzata da un acuto senso del dettaglio, arguzia tagliente e umorismo, pur mantenendo una sensibilità per il ritmo e la bellezza della lingua vietnamita. La sua produzione letteraria suscita sia elogi che controversie, riflettendo la sua posizione unica e provocatoria nelle lettere contemporanee. Hoài è anche una rispettata traduttrice di letteratura tedesca.
Die LiBeraturpreisträgerin Pham Thi Hoai gehört zu jener jungen Generation von Schriftstellern und Schriftstellerinnen, die sich unabhängig, unbestechlich und spielerisch den Wirklichkeiten im heutigen Vietnam nähern, fern vom Heroismus der alten Tage. Mit Ironie, Schalk und zarter Erotik zeichnet sie Facetten des Alltagslebens in Hanoi. Es entsteht das Bild einer kalten Welt, in der die Beziehungen verlogen, die Geschäfte krumm, die Dichter angepasst und die Beamten korrupt sind.
De Lachende Boeddha is een houten beeldje met de eerbiedwaardige leeftijd van 338 jaar. In zijn lange bestaan heeft de Lachende Boeddha door verschillende tijden en werelden gereisd. Hij begint zijn eeuwenlange tocht in een volle antiekwinkel waar hij gezelschap krijgt van de ‘onvergelijkelijke vrouwe Wolkenfles’. Daarna kan de Lachende Boeddha het leven beschouwen bij een dief, een verzamelaar, in een stoffig museum, bij iemand die niets om antiek geeft, foute handelaren en een liefhebber die kunst gelukkig wél op waarde weet te schatten. Zijn avonturen eindigen in Europa. In een prachtig huis, met naast hem aan de muur een Christus aan het kruis en iets verderop een van Giacometti’s ‘magere mannen’. De lachende Boeddha bevat elf verhalen - ironische, humoristische en erotische - uit het oeuvre van de Vietnamese schrijfster Pham Thi Hoài.