Alessandro Barbero Ordine dei libri (cronologico)

Il 12 settembre 1919, Gabriele D’Annunzio guida un gruppo di ribelli nell'occupazione della città di Fiume. Il suo governo dura poco più di un anno, terminando nel Natale del 1920 con il Trattato di Rapallo. Alessandro Barbero narra questa incredibile impresa del Poeta Soldato attraverso gli occhi di Tom Antongini, amico e segretario di D’Annunzio. Nel 1944, Tom rievoca gli eventi vissuti accanto al Vate, offrendo una narrazione ironica e comprensiva, che alterna ammirazione e dubbio. D’Annunzio emerge come un personaggio stanco e malinconico, ma audace e egocentrico, spesso inconsapevole delle conseguenze delle sue azioni. Si presenta come un leader spiazzante, capace di anticipare elementi del fascismo mentre si circonda di socialisti e bolscevichi. È il primo capo di Stato a riconoscere l’Unione Sovietica, guadagnandosi la simpatia di Lenin. A Fiume, oltre alle sue manie estetizzanti, D’Annunzio promulga politiche sociali innovative, anticipando valori moderni. Pubblicato per la prima volta nel 2003, il romanzo di Barbero ritrae un D’Annunzio umano e fragile, capace di seduzione, ma anche di affrontare i feroci sfruttatori di donne. Con uno stile che strappa sorrisi, il libro presenta un eroe decadente, triste e deluso di fronte al peso della Storia.

Zakochany nastolatek, wojownik, ambitny polityk i genialny poeta – to tylko niektóre oblicza Dantego Alighieri, jednego z najwybitniejszych średniowiecznych twórców. Alessandro Barbero, popularny włoski historyk, kreśli wielowymiarowy portret tego artysty na tle ważnych wydarzeń epoki, takich jak bitwy, spory ideologiczne i intrygi dworskie. Przedstawia Dantego jako osobę zaangażowaną społecznie, wplątaną w polityczne zawirowania, a także ukazuje tajemnice jego warsztatu, w którym przez ponad trzynaście lat powstawało jego największe dzieło – „Boska Komedia”. Biografia, napisana w 700. rocznicę śmierci poety, jest wciągająca i sprawia, że średniowiecze staje się fascynującą epoką pełną tajemnic. Barbero, korzystając z nieoczywistych źródeł, nie daje jednak jednoznacznych odpowiedzi na pytania dotyczące Dantego, pozostawiając przestrzeń dla własnych hipotez czytelnika. Książka przedstawia bogaty fresk wydarzeń i życia społecznego we Florencji oraz na Półwyspie Apenińskim na przełomie XIII i XIV wieku. Lektura tej pozycji wzbogaca naszą świadomość o tym, że Dante był przede wszystkim człowiekiem swojej epoki, a odkrywanie tej prawdy może być ogromną przyjemnością intelektualną.