W kontekście innowacji technicznych, osiągnięcia w dziedzinie sztucznej inteligencji mają ogromne znaczenie, a ich wpływ na interakcje ludzi z technologią budzi zarówno podziw, jak i lęk. Badania w cyberpsychologii koncentrują się na „ciemnej stronie” relacji człowiek-technologia, obejmując lęk przed cyfryzacją, uzależnienia oraz obawy związane z systemami o nadludzkich możliwościach. Autor proponuje poszerzenie badań o pozytywną cyberpsychologię, która skupia się na dobrostanie i optymalnym funkcjonowaniu. W kolejnych rozdziałach odkrywa naukowy i praktyczny potencjał tej perspektywy, prowadząc Czytelnika przez świat jednostek opartych na sztucznej inteligencji. Prezentuje przykłady systemów hybrydowych, które mogą poprawić satysfakcję z życia oraz wspierać rozwój sił psychicznych, takich jak kreatywność, dzielność czy nadzieja. Refleksja psychologiczna łączy się z rozważaniami na temat człowieczeństwa, transhumanizmu i wizji „silnej” sztucznej inteligencji. Kluczowe jest zrozumienie sztucznych jednostek obecnych w codziennym życiu oraz krytyczne spojrzenie na możliwości wartościowych interakcji z nimi. Jeśli idea pozytywnych systemów się sprawdzi, można ją przekazać młodemu pokoleniu, oferując więcej niż tylko nowe technologie.
