Cykl klasycznych legend arturiańskich w uproszczonych adaptacjach dla dzieci.Szczęśliwe dzieciństwo Morgany kończy się, gdy Król Uther wypowiada wojnę jej ojcu. Dziewczynka zostaje wysłana z ukochanego domu w Tintagel do klasztoru, w którym spędza następnych osiem lat. Tam z pomocą tajemniczej Iony odkrywa swe mroczne moce, uczy się też je kontrolować. Do dnia, gdy otrzymuje niespodziewany list, a wraz z nim szansę na zemstę...
Cykl klasycznych legend arturiańskich w uproszczonych adaptacjach dla dzieci.Młody Merlin dotąd nie opuszczał swojej wioski – zajmował się sporządzaniem magicznych mikstur i śnił przedziwne sny, które czasem się spełniały. Pewnego dnia w wiosce pojawił się zakapturzony mężczyzna, który szukał niezwykłego chłopca, syna demona... Merlin zostaje pojmany i wyrusza w daleką podróż, do walącego się zamku bezwzględnego króla. Na miejscu okazuje się, że nie tylko on zna się na magii...
Pojęcie Necronomiconu, mrocznej księgi zawierającej niebezpieczną, zakazaną wiedzę, pojawia się w opowiadaniach Lovecrafta. W krótkim opowiadaniu z 1927 roku autor przedstawia fikcyjną historię tego dzieła. Księgę napisał około 730 roku w Damaszku szalony Arab Abdul Alhazred, nadając jej tytuł Al Azif. W 950 roku Theodorus Philetas przetłumaczył Al Azif na grekę, nadając mu tytuł Necronomicon. W 1050 roku Michał, patriarcha Konstantynopola, rozkazał spalić jej kopie. W 1228 roku Olaus Wormius przetłumaczył księgę z greki na łacinę, a cztery lata później papież Grzegorz IX wpisał ją do Indeksu ksiąg zakazanych. Oryginalny arabski tekst uznano za zaginiony, a grecki przekład ukazał się drukiem w XVI wieku, łaciński w XV i XVII wieku. Angielski przekład z XVI wieku nigdy nie został wydany, a oryginalne manuskrypty przetrwały jedynie w fragmentach. W 1692 roku, podczas procesu czarownic w Salem, zniszczono ostatnią znaną kopię grecką. Do początku XX wieku przetrwały nieliczne łacińskie kopie, które znajdowały się w takich miejscach jak Muzeum Brytyjskie czy Uniwersytet Harvarda. Krążą różne wersje tej tajemnej księgi, a oto jedna z nich w polskim przekładzie.
Nawiść to historia zaciekłego wroga chrześcijaństwa, który ochrzczony siłą, pragnie swój lud ochrzcić z własnej woli. To czarna baśń. Opowiadająca o przedchrzcie terenów, które długo potem nazwano Polską. Oraz o powodach, dla których władca swoich czczonych od wieków bogów nagle chce zamienić na boga najśmiertelniejszego wroga. To baśń skrzywiona. Oparta na fakcie historycznym. A także łącząca wodne legendy z Krakowa i Warszawy. To melobaśń. Gdzie w tle trójka młodych bohaterów walczy o swoje serca i ciała. Nie wiedząc o tym, że są rodziną.