Beton samozagęszczalny w Polsce był dotąd stosowany na niewielką skalę, a jego rozwój wymaga pokonania wielu barier. Kluczowe znaczenie ma poprawne zaprojektowanie składu oraz produkcja mieszanki o pożądanych właściwościach, takich jak odpowiedni rozpływ, stabilność i odporność na segregację. Mieszanka musi być odporna na zmienność warunków wykonania oraz wahania właściwości składników. W projektowaniu należy uwzględnić również aspekty ekologiczne i ekonomiczne, takie jak odległość i koszt transportu składników. Autor zakłada, że najskuteczniejszym sposobem wyznaczenia składu mieszanki jest wykorzystanie dostępnych analiz, zaleceń oraz własnego doświadczenia w doborze proporcji. Algorytm obejmuje kilka etapów, w tym dobór uziarnienia kruszywa, składników pylastych, objętości zaczynu oraz domieszek zapewniających kompatybilność superplastyfikatora. Ważna jest także umiejętność wprowadzania korekt w składzie mieszanki. Autor przedstawia schematy postępowania w przypadku trudności w uzyskaniu pożądanych właściwości, wskazując metody korygowania składu przez zmianę objętości zaczynu, wody czy dawki superplastyfikatora.
