W archeologii palmyreńskiej kluczowe jest pytanie o chronologię zabytków, zarówno względną, jak i absolutną. Chociaż istnieje wiele dobrze datowanych inskrypcji, są one zazwyczaj dedykacyjne i umieszczone a posteriori na już istniejących obiektach, co rzadko pozwala na bezpośrednie datowanie budowli. Najczęściej wskazują one na datę oddania do użytku, a nie na moment rozpoczęcia budowy czy zakończenia prac. Dlatego priorytetem staje się datowanie zabytków poprzez analizę architektoniczną oraz, jeśli to możliwe, przypisanie im dobrze datowanych tekstów dotyczących ich budowy lub inauguracji. Długotrwałe obserwacje autora w Palmyrze oraz ponowna analiza starszych danych umożliwiają mu formułowanie nowych hipotez dotyczących chronologii niektórych budowli i zespołów architektonicznych. W ten sposób wnosi on istotny wkład w dyskusję na temat rozwoju urbanistycznego Palmyry, co może przyczynić się do lepszego zrozumienia jej historii i architektury.
