Rozalia Słodczyk Libri

Rozalia Słodczyk analizuje mechanizmy przywołania dzieła sztuki w literaturze oraz trudności w definiowaniu pojęć w kontekście teorii ekfrazy. Jej celem jest wykazanie użyteczności kategorii hypotypozy jako narzędzia krytycznego. Konfrontacja współczesnych rozumień ekfrazy z jej pierwotną funkcją ożywiania wyobraźni odbiorcy ukazuje dwa mechanizmy przekładu obrazu na słowo: pierwszy dąży do wiernego odtworzenia, drugi proponuje językową animację wizualnego modelu. Analizy opisów artefaktów w włoskiej prozie, na przykładzie utworów Antonia Tabucchiego oraz esejów polskich autorów, prowadzą do wnikliwych studiów obrazów takich jak Ołtarz Baranka Eucharystycznego Jana van Eycka czy Lekcja muzyki Jana Vermeera. Słodczyk, literaturoznawca i historyk sztuki, jest absolwentką Uniwersytetu Warszawskiego z trzema magisteriami. W 2018 roku obroniła doktorat z wyróżnieniem w Instytucie Literatury Polskiej UW. Jej badania koncentrują się na studiach interdyscyplinarnych, relacjach werbalno-wizualnych, współczesnej literaturze włoskiej, europejskim malarstwie nowożytnym oraz teorii i krytyce sztuki. Publikowała w wielu renomowanych czasopismach literackich i teoretycznych.