Cmentarz polski w Montmorency, znany jako mauzoleum Wielkiej Emigracji, przechowuje prochy oraz tradycje Polaków. Jan Szymański, sekretarz TOZ, opisywał go w swoich notatkach jako „Cmentarz Wygnańców Politycznych” i „Cmentarz Zasłużonych”. W XX wieku cmentarz zyskał miano „emigracyjnej Skałki”. Publikacja ma charakter dokumentacyjny, prezentując aktualny stan nagrobków oraz inskrypcji (stan na 2020 rok), a także zmiany konserwatorskie i rekonstrukcje usuniętych nagrobków. Celem jest ukazanie historii pochówków, od pierwszego znanego Polaka do pełnej listy osób pochowanych. Praca uwzględnia źródła urzędowe, takie jak cywilne akty zgonów, oraz polskie i francuskie dokumenty stanu cywilnego, co pozwoliło na identyfikację zmarłych oraz zbadanie ich genealogii. Szczegółowe informacje genealogiczne uzupełniają podstawowe dane biograficzne. W publikacji wykorzystano różnorodne źródła, co ujawniło rozbieżności w faktach, takich jak daty urodzenia. Integralną częścią jest dokumentacja fotograficzna grobów i tablic pamięci, a także plan cmentarza. Liczba pochowanych wynosi 715, jednak informacje genealogiczne znacznie ją przewyższają. Publikacja liczy około 60 arkuszy i 872 strony druku, zawierając inskrypcje, ilustracje oraz francuskojęzyczny opis cmentarza.
