Miles Davis Libri

For more than forty years Miles Davis has been in the front rank of American music. Universally acclaimed as a musical genius, Miles is one of the most important and influential musicians in the world. The subject of several biographies, now Miles speaks out himself about his extraordinary life.Miles: The Autobiography, like Miles himself, holds nothing back. For the first time Miles talks about his five-year silence. He speaks frankly and openly about his drug problem and how he overcame it. He condemns the racism he has encountered in the music business and in American society generally. And he discusses the women in his life. But above all, Miles talks about music and musicians, including the legends he has played with over the years: Bird, Dizzy, Monk, Trane, Mingus, and many others.The man who has given us some of the most exciting music of the past few decades has now given us a compelling and fascinating autobiography, featuring a concise discography and thirty-two pages of photographs.

Quincy Troupe writes poetry in great waves, where words serve as notes and the music created with them is paramount. He is not merely a wordsmith but a shaman conjuring long, repetitive lines that reflect on the sea towards Africa, haunted by slavery and racism's legacy. His work celebrates fellow poets and artists while expressing a deep longing to reconnect with the past and a desire to break free from it. In "Ghost Voices," an incantatory fifty-page poem, this yearning is palpable. The title poem, "Duende: For García Lorca and Miles Davis," reveals Troupe's credo: "...secrets, mystery infused in black magic / that enters bodies in forms of music, art / poetry imbuing language with sovereignty / in blood spooling back through violent centuries..." The version of "Avalanche (number 3)" included here differs from its earlier iteration, much like a jazz artist reinterpreting a familiar tune. Troupe's generous spirit shines through in this expansive collection, featuring new poems alongside selections from his eleven previous volumes. His work maintains a remarkable energy, as he engages with the present while also perceiving distant storms on the horizon—challenges we will soon need to confront.

W Autobiografii Davis opowiada o muzyce i muzykach, również legendach, z którymi miał okazję wystąpić. Mówi o problemach narkotykowych i ich przezwyciężeniu. Potępia rasizm, którego doświadczył w biznesie i amerykańskim społeczeństwie. Wypowiada się o miłości oraz kobietach i ich roli w jego życiu.

"...Im jestem starszy, tym więcej uczę się o graniu na tej trąbie i tym więcej uczę się o wielu innych rzeczach. Kiedyś lubiłem się napić i naprawdę lubiłem kokainę, ale teraz już nawet nie myślę o tych sprawach. O papierosach też nie. Po prostu przestałem robić takie rzeczy. Rzucić kokainę było mi trochę trudniej, ale i z tym skończyłem. To tylko siła woli, wiara w to, że można zrobić wszystko, co się chce. Kiedy nie chcę czegoś robić, mówię sobie po prostu: "Pieprz to". Ponieważ musisz zrobić to sam. Nikt nie zrobi tego za ciebie. Inni ludzie mogą starać się ci pomóc, ale w większości przypadków musisz zrobić to sam. Wobec tego jak przeżywam swoje życie, nic w nim nie jest wykluczone. Bez przerwy myślę o tworzeniu. Moja przyszłość zaczyna się, gdy budzę się rano. Wtedy się zaczyna - kiedy się budzę i widzę pierwszy promień światła. A więc jestem wdzięczny i nie mogę doczekać się przebudzenia, bowiem każdego dnia jest coś nowego do zrobienia i do spróbowania..."