In Alexis openbaart een jonge aristocraat zijn vrouw in een brief zijn homoseksualiteit. In Het genadeschot vermoordt een Pruisische officier zijn geliefde omdat hij meer van haar broer houdt. Beide novelles gaan over de belangrijkste vragen die Yourcenar in haar boeken wilde beantwoorden: 'wat een mens dacht te zijn, wat hij heeft willen zijn en wat hij werkelijk was'.
Een van de meest tot de verbeelding sprekende Romeinen uit de geschiedenis is zonder meer de tweede-eeuwse keizer Hadrianus (76-138). Hij onderscheidde zich als veldheer, maar verwierf ook grote roem met zijn bouwactiviteiten, zoals de naar hem genoemde Muur. Spraakmakend was ook zijn verhouding met de jonge Antinoos, die officieel zijn bediende maar feitelijk zijn geliefde was. Nadat Antinoos onder verdachte omstandigheden was verdronken in de Nijl, werd hij onmiddellijk door Hadrianus tot god verklaard, en werd er een stad naar hem genoemd: Antinoopolis. Het is zeker dat Hadrianus memoires heeft geschreven, maar daar is helaas niets van bewaard gebleven. Marguerite Yourcenar was zo gefascineerd door deze keizer en de tijd waarin hij leefde dat ze, puttend uit vele bronnen en haar rijke fantasie, de verloren Herinneringen van Hadrianus eeuwen later alsnog aan de wereld schonk.
Exploring themes of innocence, perversion, and obsession, the narrative follows Abel Tiffauges as he transforms from a submissive schoolboy to an "ogre" within the Nazi regime at Kaltenborn. This gripping tale delves into the unsettling depths of fascism, offering a harrowing yet captivating perspective. As Abel confronts his mystic fate amid the crumbling Third Reich, the story maintains a spellbinding intensity that resonates with readers, making it a significant literary achievement recognized by the Prix Goncourt.
Oorspr. titel: Conte bleu / Le premier soir / Maléfice. Gallimard, 1993 Met een voorwoord van Josyane Savigneau op de drie verhalen, dat 18 pagina's bevat. Drie vroege verhalen van de Franse schrijfster (1903-1987).
Een 14-jarig meisje wil in de zomer van 1944 het echte leven leren kennen, los van het nonneninternaat waar zij de rest van het jaar verblijft.
L'opera al nero è la storia di un personaggio immaginario, Zenone, medico, alchimista, filosofo, dalla nascita illegittima a Bruges nei primi anni del Cinquecento, fino alla catastrofe che ne conclude l'esistenza. Il racconto lo segue nei viaggi attraverso l'Europa e il Levante, intento a ricerche in anticipo sulla scienza ufficiale del tempo. Zenone rappresenta un esemplare umano che ha attraversato il Rinascimento dietro le quinte e sta tra il dinamismo sovversivo degli alchimisti del Medio Evo e le conquiste tecniche del mondo moderno, tra il genio visionario dell'ermetismo e della Cabala e un ateismo che osava appena chiamarsi tale. Il pensiero e il destino del personaggio sono ispirati al grande chimico tedesco Paracelso, a Michele Serveto, dedito anche lui a indagini sulla circolazione del sangue, al Leonardo dei Quaderni e a quel filosofo singolarmente audace che fu Tommaso Campanella. Una folla di comparse, mercanti, banchieri, ecclesiastici, operai, donne di ogni livello e condizione, si muovono tra le pagine di un libro in cui nulla è sacrificato al pittoresco ma nel quale i decenni 1510-1569 ci appaiono in un aspetto nuovo, quotidiano e, al tempo stesso, sotterraneo, attraverso immagini colte dalla strada maestra, dal laboratorio, dal chiostro, dal banco di vendita, dalla taverna e, infine, dalla prigione.
Il romanzo, pubblicato per la prima volta nel 1980, segna il debutto di Umberto Eco nella narrativa dopo una lunga carriera di saggista. Eco affronta il genere giallo, in particolare il sottogenere deduttivo, con una trama intricata che ruota attorno a un manoscritto latino del XIV secolo e a sette omicidi avvenuti in una biblioteca di un'abbazia. Un ex accusatore dell'Inquisizione si impegna in un'indagine per scoprire la verità dietro questi crimini. In un'epoca in cui pochi avrebbero scommesso sul successo di una simile storia, il romanzo ha invece riscosso un successo straordinario, rivoluzionando i criteri dell'editoria, non solo italiana. La combinazione di ironia, erudizione, ambientazione storica e abilità narrativa ha sorpreso il pubblico. Tuttavia, il segreto del suo successo risiede nel miracoloso equilibrio tra questi elementi, che si intrecciano in modo affascinante nel corso della narrazione. Sotto la superficie del giallo storico si cela un'opera che rappresenta uno dei più importanti romanzi italiani dell'era postmoderna, un classico contemporaneo che continua a coinvolgere e sorprendere lettori di ogni epoca.
Luigi Pirandello beschouwde zijn verhalen en novellen als zijn hoffdwerk. Hij schreef een aantal dichtbundels, enkele romans, en behalve nog talloze essays en kritische beschouwingen bijna 40 toneelstukken. Deze waren het vooral die hem beroemd maakten over de hele wereld. Niet minder dan 23 van de 33 avondvullende toneelstukken vinden hun oorsprong in zijn novellistisch werk, dat veel meer dan 200 verhalen bezat.In deze bundel vindt men een door Max Nord, de Nederlandse biograaf van Pirandello, gekozen en ingeleide kleine bloemlezing verhalen die tussenn 1896 en 1911, 1911 en 1918, 1920 en 1036 geschreven zijn. In twee andere delen, Het rode boekje en De pijn om zo te leven, zijn nog meer verhalen en novellen samengebracht die de Italiaanse Nobelprijswinnaar van zijn zeventiende jaar tot enkele dagen voor zijn dood is blijven schrijven.Gekozen en ingeleid door Max Nord
