Josephus Adrianus Sandfort Ordine dei libri (cronologico)

Ricostruendo le memorie dell'imperatore romano, Marguerite Yourcenar ha voluto «rifare dall'interno quello che gli archeologi del secolo scorso hanno fatto dall'esterno». Ne risulta così un libro che è al tempo stesso un romanzo, un saggio storico, un'opera di poesia. Giudicando la propria vita di uomo e l'opera politica, Adriano non ignora che Roma finirà un giorno per tramontare; e tuttavia il suo senso dell'umano, ereditato dai Greci, gli fa capire l'importanza di pensare e di servire sino alla fine. «Mi sentivo responsabile della bellezza del mondo», dice questo personaggio che porta su di sé i problemi degli uomini di ogni tempo, alla ricerca di un accordo tra la felicità e il metodo, tra l'intelligenza e la volontà. Le Memorie di Adriano che, apparse nel 1951, stanno conoscendo un successo ininterrotto, sono illuminate dai «Taccuini di appunti», momenti di autobiografia, pause emotive e slanci in un lavoro creativo appassionante fino all'identificazione. Questa edizione è arrichita da un saggio in cui Lidia Storoni Mazzolani, traduttrice d'eccezione del romanzo, racconta la storia della sua amicizia con la Yourcenar, nata lavorando insieme alla versione italiana.

Een nieuwe vertaling door J. A. Sandfort van de beroemde Franse editie van Antoine Galland. Met meer dan 200 oude gravures.Dit meesterwerk vol erotiek brengt ons naar het Verre Oosten. Heel lang geleden leefde daar een sultan, die er op zekere dag achter kwam dat zijn vrouw hem bedroog met een ander. Hij trok zijn zwaard en zorgde ervoor dat dit geen tweede keer zou gebeuren. Vervolgens zwoer hij een dure eed, dat hij voor elke volgende nacht een andere vrouw zou kiezen en haar bij het eerste ochtendgloren zou laten doden.Toen viel zijn oog op Sheherazade, de verrukkelijke dochter van de grootvizier. Daar het meisje nog wel wat langer van het leven wilde genieten, bedacht ze een zeer slim plan. Nadat zij zich aan de sultan gegeven had, vertelde ze hem een boeiend verhaal. En omdat dit bij het ochtendgloren nog lang niet uit was, kreeg ze uitstel tot de volgende morgen. Ook toen bleek het verhaal nog niet uit te zijn, en Sheherazade kreeg opnieuw uitstel. Dit ging zo duizend en één nacht door. . .