Adam Mickiewicz Libri

Set against the backdrop of 2022, the Year of Romanticism in Poland, this book explores the cultural and historical significance of the Romantic movement in Polish literature and art. It delves into the works of key figures, their influence on national identity, and how Romantic ideals resonate in contemporary society. Through a blend of analysis and reflection, the narrative highlights the enduring legacy of Romanticism in shaping Poland's artistic landscape and its relevance in today's world.

The book is a preserved edition of a classical work, ensuring its significance is maintained for future generations. It has been reformatted, retyped, and designed for clarity and readability, distinguishing it from typical scanned copies. This dedication to preservation highlights the enduring importance of its content in human history.

Set against the backdrop of the Napoleonic era, this annotated prose translation of Poland's national poem intertwines themes of romance, mystery, and war. It captures the essence of Polish patriotism during a tumultuous period, offering readers a rich exploration of the characters and their struggles. This edition enhances the original text with annotations that provide context and insight, making it accessible to both new readers and those familiar with the classic.

The collection showcases Adam Mickiewicz's mastery of the Petrarchan sonnet form, revealing the emotional depth of his Erotic Sonnets that explore a love affair's evolution with sardonic wit. The Crimean Sonnets offer vivid descriptions of Mickiewicz's travels in the picturesque Crimean Peninsula, marking them as a significant achievement in descriptive poetry. Presented in both Polish and English translations, this comprehensive volume includes additional "loose" sonnets, critical insights, and textual notes, enriching the reader's understanding of Mickiewicz's poetic legacy.

Die Pariser Vorlesungen über die slavische Literatur, die Adam Mickiewicz in französischer Sprache von 1840-1844 abhielt, waren ein kulturelles und politisches Ereignis dieser Zeit. Sie gelten heute als die erste Literatur- und Kulturgeschichte der Slaven. Die diachrone Darstellung erstreckt sich von den (mythischen) Anfängen der schriftlichen Überlieferung, dem Mittelalter, der Renaissance und der Aufklärung bis zur Romantik. Mickiewicz analysiert Autoren der jeweiligen Epoche, indem er die poetischen und ideengeschichtlichen Qualitäten ihrer Werke herausarbeitet, sie in relevante literarische und historische Kontexte einbettet und mit der westeuropäischen Tradition verbindet. In methodischer Hinsicht ist die Darstellung komparatistisch ausgerichtet und durch Mehrstimmigkeit geprägt. In den Diskurs über die slavische Literatur fließen Stimmen aus Geschichte, Philosophie, Religion und Politik ein, die ein spannendes Lektüreerlebnis versprechen. Das Werk wird in einer dreibändigen, ausführlich kommentierten Ausgabe vorgelegt.

Adam Mickiewicz (1798 – 1855) was the greatest Polish Romantic poet, and one of the great intellectual and literary figures of the first half of the 19th century in Europe. Through his verses, as well as his efforts as a scholar, lecturer, political activist and literary celebrity, he sought to bridge the gap between the Slavic nations and the culture of Western Europe. This selection of 27 poems focuses on the poems within Mickiewicz’s oeuvre which might be described as metaphysical. These original, ingenious verses explore an astonishing range of religious, mystical, philosophical, and existential themes, inviting the reader to include Mickiewicz among the most eminent figures of early European Romanticism, including Coleridge, Wordsworth and Novalis, as well the American transcendentalists. Mickiewicz’s poetry and thought are the creation of a restlessly inventive mind: his vision was unorthodox, unpredictable and ever-developing. The book presents a bilingual edition (Polish-English) with a scholarly introduction and commentary, presenting Mickiewicz as a writer in the context of his times. The co-editors of the volume are Jerzy Fiećko, one of the eminent experts in the field of Mickiewicz studies, and Mateusz Stróżyński, an internationally recognized scholar of the Platonic tradition and Western mysticism.

Do prvního vydání Sonetů roku 1826 v Moskvě nezařadil Mickiewicz báseň Připomenutí, která poprvé vyšla už ve svazku Poezje I. ve Vilně roku 1822. Autor ji zařadil až do pozdějších vydání Sonetů v Petrohradě a v Paříži jako báseň úvodní. Zachováváme tuto verzi.

Seria Ilustrowana klasyka to klasyczne publikacje kanonicznych twórców, wydane w oryginalnej szacie graficznej. Każda z książek wydanych w tej serii została wzbogacona ilustracjami, dzięki czemu lektura książki staje się atrakcyjniejsza. Pan Tadeusz pióra Adama Mickiewicza to poemat, który przez wielu znawców, jest uznawany uznawany za największe arcydzieło polskieJ literatury. W dziele Mickiewicza głównym i najważniejszym bohaterem jest szlachta polska ze wszystkimi swoimi obyczajami, tradycją i zwyczajami. W latach współczesnych Mickiewiczowi epos miał być dla emigrantów widomym znakiem odległej Polski, natomiast dla tych, którzy pozostali w kraju, wspomnieniem czasów minionych i namiastką utraconej przeszłości. Jednak do dziś Pan Tadeusz stanowi swoiste centrum i źródło polskości.

Pierwszy, opublikowany w 1822 roku tomik poetycki Adama Mickiewicza wyznacza początek romantyzmu - nowej literackiej epoki w Polsce. Zawierał jedynie czternaście utworów balladowych i romansów, ale ich kompozycja i motywy świadczą o nowym spojrzeniu artysty na świat. Adam Bernard Mickiewicz (ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu koło Nowogródka, zm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) – polski poeta, działacz i publicysta polityczny, nazywany poetą przeobrażeń[1] oraz bardem słowiańskim[2]. Obok Juliusza Słowackiego oraz Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej w ogóle[3][4], a nawet za jednego z największych na skalę europejską[5]. Członek Stowarzyszenia Filomatów, mesjanista związany z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego. Najwybitniejszy twórca dramatu romantycznego w Polsce[6], zarówno w ojczyźnie jak i w Europie zachodniej porównywany do Byrona i Goethego[7][8]. Prócz tego wykładowca literatury słowiańskiej na College de France. Współcześnie znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos.

Karl Dedecius, 1921 in Lodz geboren, galt als bedeutendster Mittler polnischer Literatur und Kultur in Deutschland. Als Übersetzer hunderter Bücher, Autor zahlloser Reden und Aufsätze, Herausgeber der Polnischen Bibliothek , Gründer des Deutschen Polen-Instituts in Darmstadt wurde er vielfach gewürdigt und ausgezeichnet, u. a. mit dem Friedenspreis des Deutschen Buchhandels (1990), dem Orden des Weißen Adlers (1999) in Polen und dem Deutschen Nationalpreis (2010). Karl Dedecius starb am 26. Februar 2016 im Alter von 94 Jahren in Frankfurt am Main. Karl Dedecius, 1921 in Lodz geboren, galt als bedeutendster Mittler polnischer Literatur und Kultur in Deutschland. Als Übersetzer hunderter Bücher, Autor zahlloser Reden und Aufsätze, Herausgeber der Polnischen Bibliothek , Gründer des Deutschen Polen-Instituts in Darmstadt wurde er vielfach gewürdigt und ausgezeichnet, u. a. mit dem Friedenspreis des Deutschen Buchhandels (1990), dem Orden des Weißen Adlers (1999) in Polen und dem Deutschen Nationalpreis (2010). Karl Dedecius starb am 26. Februar 2016 im Alter von 94 Jahren in Frankfurt am Main.

Dziady to uroczystość obchodzona w wielu regionach Litwy, Prus i Kurlandii na cześć zmarłych przodków. Jej korzenie sięgają czasów pogańskich, kiedy to nazywana była ucztą kozła, a przewodniczył jej koźlarz, huślarz, guślarz, będący jednocześnie kapłanem i poetą. Współcześnie, z powodu prób wykorzenienia zwyczaju przez duchowieństwo i właścicieli, ludność świętuje Dziady w tajemnicy, organizując uczty w kaplicach lub pustych domach blisko cmentarzy. Przygotowują różnorodne potrawy i napoje, by wywołać dusze zmarłych. Zwyczaj ten, polegający na częstowaniu zmarłych, jest wspólny dla wielu ludów pogańskich, od starożytnej Grecji po Skandynawię i Nowy Świat. Dziady łączą obrzędy pogańskie z chrześcijańskimi, szczególnie w kontekście Dnia Zadusznego. Ludzie wierzą, że jedzenie i napoje przynoszą ulgę duszom w czyśćcu. Poema przedstawia obrazy w tym duchu, a obrzędy, gusła i inkantacje są w dużej mierze oparte na ludowej poezji. Nowe wydanie Dziadów Adama Mickiewicza, opracowane przez prof. Wojciecha Kruszewskiego, zawiera szczegółowe omówienia, przypisy naukowe oraz materiały wizualne, w tym zdjęcia i skany rękopisów. W apendyksie znajdują się transliteracje pierwszych wersji utworu oraz zestawienia różnych odmian tekstu.

Preklad prvotiny poľského romantického básnika

Dziady to cykl dramatów romantycznych autorstwa Adama Mickiewicza. Ze względu na swoją strukturę nazywane są dramatem amorficznym, który charakteryzuje się brakiem strukturalnej jedności, kolejne wydarzenia nie są ze sobą połączone. II część jest dramatem społecznym, IV – dramatem miłosnym, a III – dramatem narodowo-rewolucyjnym. II i IV część Dziadów oraz wiersz Upiór, ze względu na miejsce powstania, nazywane są Dziadami wileńsko-kowieńskimi, natomiast III część – drezdeńskimi; według badaczy zaś miały one być zadośćuczynieniem dla rodaków, odkupieniem win za to, że poeta nie brał udziału w powstaniu listopadowym.

W Dziadach. Część II Adam Mickiewicz sięga do ludowych wierzeń, w których świat realny współistnieje ze światem duchów. Autor opisuje pogańską uroczystość poświęconą duchom zmarłych. W kaplicy przycmentarnej gromadzą się mieszkańcy wsi, by pod przewodnictwem Guślarza wziąć udział w obrzędach. Guślarz wydaje polecenia zgromadzonym i przywołuje duchy, by dowiedzieć się, jakiej pomocy oczekują. Jednak przybyłe na uroczystość dziadów zjawy nie chcą napojów i jedzenia, nie oczekują pomocy, ponieważ nikt ze zgromadzonych w kaplicy nie potrafi im pomóc. Duchy opowiadają historie swojego ziemskiego życia oraz mówią o cierpieniach, których doświadczają po śmierci. Kończąc swoją wizytę w kaplicy, wygłaszają przestrogi, które mają uchronić ludzi przed popełnianiem takich błędów jak te, przez które sami nie mogą osiągnąć szczęścia wiecznego…

"Pan Tadeusz" erzählt die Geschichte des polnischen Dorfes Soplicowo im Jahr 1811, wo zwei Adelsfamilien um ein Schloss streiten und Pan Tadeusz sich in Zosia verliebt. Dieses Nationalepos ist Pflichtlektüre in polnischen Schulen und gilt als eines der meistgelesenen Bücher nach der Bibel. Adam Mickiewicz, der Nationaldichter Polens, prägte die Romantik.

Romantyczna powieść poetycka Konrad Wallenrod została stworzona według wzorca, jaki w literaturze za prezentował George Byron. To gatunek synkretyczny, łączący w sobie elementy należące do różnych rodzajów literackich - epiki i liryki, a dzięki dialogom i dramatycznym, pełnym napięcia sytuacjom, również do dramatu. W utworze wyróżnia się kilka głównych wątków: konflikt między rycerskimi zasadami honoru i etyką chrześcijańską a obowiązkiem patriotycznym, konflikt między miłością do ojczyzny a szczęściem osobistym czy konflikt między wolnością człowieka a zniewoleniem ideą. Mickiewicz w tym utworze wy kreował nowy typ postawy, nazywanej wallenrodyzmem.

Novým mistrem Řádu německý rytířů se stává po Evropě vyhlášený rytíř a hrdina. Je původem Litevec, avšak o jeho původu rytíři vůbec nic nevědí. Hrdina ale na svou rodnou zem nezapomíná, ba naopak. Musí totiž splnit dávný úkol, jež si kdysi předsevzal, aby ochránil Litvu před řádem, který ohrožoval její existenci a způsoboval jí neustálá příkoří. Využívá proto svého důležitého postavení v hierarchii a pokouší se vojska, kterým velí, zlikvidovat. Je pro to ochoten obětovat naprosto vše, i vlastní život.

Prozaické práce Adama Mickiewicze jsou nedílnou součástí básníkova literárního odkazu nejen proto, že dokumentují jeho ideový vývoj a ukazují jeho názory na otázky literárního i politického života, ale že mnohdy průbojně zasahují přímo do dění své doby ... Mickiewiczův portrét dokreslují jeho velmi četné dopisy, z nichž mnohé mají přímo charakter historických dokumentů, jako např. dopisy oficiálním osobnostem a memoranda, týkající se zřízení a akce jeho římské legie. Vedle statí drobnějších jsou do tohoto výboru pojaty Knihy národa polského a poutnictva polského, z pařížských přednášek a statí v Tribune des peuples byl pořízen výbor, přihlížející jednak k thematům zásadním a pak k těm, která mají zvláštní zajímavost pro českého čtenáře. (Z předmluvy.) Předmět. heslo

Wydanie Świtezianki kompletne bez skrótów i cięć w treści. W tym wydaniu znajdziesz odpowiedzi na pytania z podręcznika - „pewniak na teście”, czyli wskazanie zagadnień, które zwykle pojawiają się w pytaniach z danej lektury we wszelkich testach sprawdzających wiedzę, a także w podręcznikach i na klasówkach. Książka zawiera pełen tekst lektury. Na końcu książki zamieszczono opracowanie, w którym znajduje się bardzo szczegółowe streszczenie oraz drugie skrócone, ułatwiające szybkie przygotowanie się przed lekcją. Opracowanie zawiera ponadto plan wydarzeń, wnikliwie wyjaśnioną problematykę oraz szerokie charakterystyki bohaterów. Świtezianka to jedna z najbardziej niezwykłych ballad, wchodzących w skład przełomowego dla polskiej literatury cyklu Ballady i romanse Adama Mickiewicza. Nawiązuje do legendy, mówiącej o tajemniczych nimfach, zamieszkujących wody jeziora Świteź. Utwór, czerpiąc z praw ludowej moralności, opowiada o tym, jak ogromną moc ma złożona przysięga, i stanowi przestrogę dla wszystkich ludzi o sercach, w których czają się lisie zamiary... Jaki los spotkał młodzieńca? Kim była dziewczyna? Wszystkich ciekawych zapraszamy do lektury! Polecamy wydanie z opracowaniem - zawierające pełen tekst utworu oraz szczegółowe omówienie treści, problematyki i budowy utworu.

Adam Mickiewicz (1798-1855) wybitny poeta, romantyczny wieszcz, zwany często bardem słowiańskim lub poetą przeobrażeń. Urodził się w drobnoszlacheckiej rodzinie, w Zaosiu koło Nowogródka, dzieciństwo i młodość spędził w Nowogródku oraz Wilnie. Mickiewicz, obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego, uważany jest za największego poetę doby polskiego romantyzmu. Znakomity twórca dramatu romantycznego. Autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady, a przede wszystkim epopei narodowej Pan Tadeusz. Zmarł 26 listopada1855 r. w Konstantynopolu, a w 1890 r.jego prochy zostały złożone w krypcie na Wawelu. Opublikowany w 1822 r. w Wilnie tom Poezji został uznany za manifest polskiego romantyzmu. W Przedmowie oraz balladzie Romantyczność poeta zawarł nowy program literatury, odwołującej się do uczuć, wierzeń ludowych i obecności elementów natury i przyrody. Sonety odeskie i Sonety krymskie to przeciwstawienie dla tradycyjnych sonetów, w których główną tematykę stanowiła miłość oraz filozofia. Mickiewicz stawia nacisk na metafizyczne opisy przyrody i wewnętrzne przeżycia bohaterów. W niniejszym zbiorze znajdują się m.in. utwory: Do M, Romantyczność, Stepy akermańskie, Reduta Ordona, Na Alpach w Splgen 1829, Widzenie.

Dziady cz. II to dramat, w którym Adam Mickiewicz eksploruje ludowe wierzenia, ukazując współistnienie świata realnego i duchowego. Akcja toczy się podczas pogańskiej uroczystości poświęconej duchom zmarłych, gdzie mieszkańcy wsi zbierają się w kaplicy przycmentarnej pod przewodnictwem Guślarza. Ten przywołuje duchy, by dowiedzieć się, jakiej pomocy oczekują. Jednak zjawy nie pragną napojów ani jedzenia i nie oczekują wsparcia, ponieważ nikt z obecnych nie potrafi im pomóc. Opowiadają o swoich ziemskich życiach oraz cierpieniach po śmierci, a ich wizyty kończą się przestrogami, które mają uchronić ludzi przed popełnianiem błędów, przez które same nie mogą osiągnąć wiecznego szczęścia. Adam Mickiewicz, urodzony w 1798 roku, był synem adwokata i zdobył gruntowne wykształcenie, kończąc studia w Wilnie. Uznawany za jednego z najwybitniejszych twórców romantyzmu, stworzył wiele znanych dzieł, w tym Ody do młodości, Ballady i romanse oraz Pan Tadeusz. Jego twórczość jest polecana dla uczniów szkół podstawowych i średnich, a także w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa.

Pierwszy, opublikowany w 1822 roku tomik poetycki Adama Mickiewicza wyznacza początek romantyzmu - nowej literackiej epoki w Polsce. Zawierał jedynie czternaście utworów balladowych i romansów, ale ich kompozycja i motywy świadczą o nowym spojrzeniu artysty na świat. Adam Bernard Mickiewicz (ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu koło Nowogródka, zm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) – polski poeta, działacz i publicysta polityczny, nazywany poetą przeobrażeń[1] oraz bardem słowiańskim[2]. Obok Juliusza Słowackiego oraz Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej w ogóle[3][4], a nawet za jednego z największych na skalę europejską[5]. Członek Stowarzyszenia Filomatów, mesjanista związany z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego. Najwybitniejszy twórca dramatu romantycznego w Polsce[6], zarówno w ojczyźnie jak i w Europie zachodniej porównywany do Byrona i Goethego[7][8]. Prócz tego wykładowca literatury słowiańskiej na College de France. Współcześnie znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos.

Świtezianka - ballada Adama Mickiewicza, opublikowana po raz pierwszy w zbiorze Ballady i romanse, wydanym w 1822 w Wilnie jako część pierwszego tomu Poezyj. Świteziankami nazywano legendarne nimfy wodne, żyjące jakoby w wodach jeziora Świteź.

Seria LEKTURY Z OPRACOWANIEM to praktyczna pomoc dla uczniów szkół podstawowych i średnich. Obejmuje ona lektury, których znajomość jest wymagana na egzaminie ósmoklasisty i na maturze. Opracowania – przygotowane przez doświadczonych nauczycieli – uwzględniają podstawę programową i wymagania egzaminacyjne. Każdy tekst opatrzono notkami na marginesie, które zwracają uwagę na najważniejsze fragmenty lektury. W opracowaniu znalazły się następujące elementy: notka o autorze streszczenia: krótkie (całego utworu) i szczegółowe (kolejnych rozdziałów lub części) plan wydarzeń charakterystyka bohaterów problematyka utworu gatunek i rodzaj literacki znane cytaty motywy literackie geneza utworu i/lub wyjaśnienie tytułu przykładowe tematy wypracowań przykładowe zadania egzaminacyjne Mocne strony: Szczegółowe opracowanie zawierające wszystkie ważne informacje o utworze i jego autorze Łatwa praca z tekstem Wysokie oceny w szkole Dobre przygotowanie do egzaminów Opracowania napisali doświadczeni poloniści, autorzy podręczników szkolnych

Seria LEKTURY Z OPRACOWANIEM to praktyczna pomoc dla uczniów szkół podstawowych i średnich. Obejmuje ona lektury, których znajomość jest wymagana na egzaminie ósmoklasisty i na maturze. Opracowania – przygotowane przez doświadczonych nauczycieli – uwzględniają podstawę programową i wymagania egzaminacyjne. Każdy tekst opatrzono notkami na marginesie, które zwracają uwagę na najważniejsze fragmenty lektury. W opracowaniu znalazły się następujące elementy: notka o autorze streszczenia: krótkie (całego utworu) i szczegółowe (kolejnych rozdziałów lub części) plan wydarzeń charakterystyka bohaterów problematyka utworu gatunek i rodzaj literacki znane cytaty motywy literackie geneza utworu i/lub wyjaśnienie tytułu przykładowe tematy wypracowań przykładowe zadania egzaminacyjne Mocne strony: Szczegółowe opracowanie zawierające wszystkie ważne informacje o utworze i jego autorze Łatwa praca z tekstem Wysokie oceny w szkole Dobre przygotowanie do egzaminów Opracowania napisali doświadczeni poloniści, autorzy podręczników szkolnych

Seria LEKTURY Z OPRACOWANIEM to praktyczna pomoc dla uczniów szkół podstawowych i średnich. Obejmuje ona lektury, których znajomość jest wymagana na egzaminie ósmoklasisty i na maturze. Opracowania – przygotowane przez doświadczonych nauczycieli – uwzględniają podstawę programową i wymagania egzaminacyjne. Każdy tekst opatrzono notkami na marginesie, które zwracają uwagę na najważniejsze fragmenty lektury. W opracowaniu znalazły się następujące elementy: notka o autorze streszczenia: krótkie (całego utworu) i szczegółowe (kolejnych rozdziałów lub części) plan wydarzeń charakterystyka bohaterów problematyka utworu gatunek i rodzaj literacki znane cytaty motywy literackie geneza utworu i/lub wyjaśnienie tytułu przykładowe tematy wypracowań przykładowe zadania egzaminacyjne Mocne strony: Szczegółowe opracowanie zawierające wszystkie ważne informacje o utworze i jego autorze Łatwa praca z tekstem Wysokie oceny w szkole Dobre przygotowanie do egzaminów Opracowania napisali doświadczeni poloniści, autorzy podręczników szkolnych

Ballada Adama Mickiewicza Pani Twardowska należy do kanonu polskiej literatury dziecięcej. Utwór nawiązuje do znanej legendy. Bohater ballady, pan Twardowski, podpisał z diabłem cyrograf, zobowiązując się oddać mu po śmierci swoją duszę, jeżeli ten będzie służył mu za życia. Twardowski - hulaka i żartowniś, pełnymi garściami korzysta z usług diabła. Ballada, napisana w porywającym rytmie i przy użyciu onomatopeicznych okrzyków, czyni niemal namacalnymi zabawy, śmiechy i swawole Twardowskiego oraz jego kompanów. W kulminującym momencie historii, w przeciwieństwie do zakończenia oryginalnej legendy, w której bohater zawisa na księżycu, sprytnemu mickiewiczowskiemu Twardowskiemu udaje się - jak przystało na polskiego szlachcica, przechytrzyć samego diabła. Lektura dla klasy IV

Zamysł tłumaczenia Pana Tadeusza na kaszubski uznać trzeba za inicjatywę bez precedensu w krótkiej historii kaszubskiej translatoryki, doniosłą zbliżoną do przekładu na kaszubski Biblii (...). Dzieło Mickiewicza ma określoną rangę w literaturze polskiej i światowej, a zatem jego kaszubskie tłumaczenie widzieć należy jako ważny akt docenienia języka i literatury polskiej dla zachowania tożsamości Kaszubów oraz dla rozwoju ich własnego języka literackiego i piśmiennictwa, własnej literatury pięknej. Może ono zarazem być powodem dumy Kaszubów, którzy w stosunkowo krótkim czasie i w bardzo niesprzyjających warunkach obiektywnych (np. brak powszechnej edukacji w kaszubskim języku) wykazali się zdolnością i odwagą, zrównując się z wieloma innymi narodami i językami, w których już wcześniej zaistniała polska epopeja narodowa Pan Tadeusz.

Dwanaście ksiąg obrazu ukochanej ojczyzny odmalował Adam Mickiewicz w epopei narodowej. Litwa, jego kraj lat dziecinnych, jest rajem, do którego tęsknił autor przebywając na emigracji. Ten audiobook to wspaniała opowieść pisana trzynastozgłoskowcem, w której poznamy dzieje bohaterów z Soplicowa. Czas: 7 godzin 50 minut Czyta: Tomasz Czarnecki

Výbor z poezie významného polského spisovatele. Mini vydání: kolibřík.

Epos Konrad Wallenrod oživuje polohistorickou, pololegendární postavu Litvína, který vstoupí do křižáckého řádu, skrývaje své pravé smýšlení dosáhne hodnosti velmistra a záměrně vede boje, v nichž jsou křižáci rozdrceni. Báseň byla nejen odrazem spikleneckého hnutí pokrokové šlechtyv období děkabristického povstání, ale stala se i pobídkou k další revoluční činnosti. Uveřejněné fragmenty Dziadů jsou označeny jako II. a IV. část většího celku. Z první se zachovaly zlomky. Úvodní balada naznačuje, že námětem je lidová víra v duchy zemřelých, kteří nemají v hrobě pokoje a musí se vracet mezi lidi. Básník vychází tu opětně ze svého nadšení pro lidovou poesii a přechází k bolestné zpovědi své zklamané lásky. V závěrečných básních jsou lyricko-epickou formou zachyceny Mickiewiczovy dojmy z cesty do Ruska. Dílo zůstalo velkým torsem, nicméně však podává ucelený obraz šlechtického polského revolucionáře v období listopadového povstání i společenského prostředí, v němž se rozvíjela jeho činnost. - Obě revoluční poemata mladého Mickiewicze jsou úzce vnitřně spjata a jejich umělecká hodnota plně zachována mistrným překladem Halasovým. (Podle K. Krejčího.)

Citovou náplň "Pana Tadeáše" tvoří stesk po nenávratně mizejícím světě bývalé republiky polské, který se mísí s humorem, jímž básník zlidšťuje své postavy. Zásadní význam pro ideologii díla má postava mnicha Robáka: M. zobrazil Robákův hluboký přerod z člověka minulosti, obtíženého hříchy starého šlechtického Polska, v člověka budoucnosti, který se postupně zbavuje předsudku ohraničeného kastovnictví a dává se cele do služeb národně osvobozeneckého boje. Ideovým vyvrcholením díla je osvobození sedláků v závěrečných obrazech, které jsou svědectvím toho, jak úzce M. spojoval boj národní s bojem sociálním. Hlubokou lásku k vlasti zde provází i ušlechtilý vztah k jiným národům, zejména k národu ruskému; tyto city vřelého přátelství nejsou u M. utlumeny ani carským terorem. Tím vším se "Pan Tadeáš" stal nejen uměleckým vrcholem M. tvorby i celé polské poesie 19. st., ale zároveň ideovým vyvrcholením tvorby polských romantiků a základním kamenem polského realismu. (Podle K. Krejčího)

Prvním dílem Mickiewiczovým a zároveň i zahájením slavné epochy polského romantismu jsou Balady a romance (1822, přel. J. Závada). Doznívá v nich ještě tón poesie klasické a osvícenská ironie, avšak programová báseň Romantika volá po poesii citu a srdce. Plodem básníkova pobytu v Rusku jsou dva cykly sonetů (1826 v Moskvě, přel. V. Holan): první má obsah erotický. Sonety krymské čerpají z exotické přírody a historických vzpomínek. Oddíl Básně 1820-1855 (E. Sojka a H. Jechová.) je uveden slavnou Ódou na mladost (1820, J. Závada), v níž vítá Mickiewicz "jitřenku svobody" a účtuje se starými společenskými řády. Veršovaná povídka Gražina (1823, F. Halas) je obrazem z dějin polsko-křižáckých. Hrdinná Litvínka zabrání manželovi ve zradě, v mužském přestrojení bojuje s křižáky a umírá. - Bělinskij nazval Mickiewicze "jedním z největších básníků světa".

Je poľský národný epos v 12 spevoch označovaný za posledný veľký veršovaný epos európskej literatúry. Odohráva sa na malom šľachtickom sídle v básnikovom rodnom kraji v Litve (súčasné oblasti Bieloruska) v r. 1811-1812, kedy Poliaci dúfali v Napoleonovu pomoc pri obnove vlastného štátu; súčasne prebieha milostná zápletka a spor medzi dvoma šľachtickými rodmi.

Bibliofilské vydání Mickiewiczových sonetů, přebásněných Vladimírem Holanem.

Korespondence, výzvy, projevy, články a úvahy z let 1845-1855 dávají nahlédnout do myšlenkového světa velkého polského básníka, svérázného myslitele a neúnavného bojovníka za svobodu a demokracii národů. Hlavní část sborníku vyplňují Mickiewiczovy články otiskované od března do listopadu 1849 v pařížském deníku Tribuna národu, jehož byl hlavním redaktorem. Mickiewicz se v nich vyjadřoval k aktuálním mezinárodním otázkám, útočil proti reakci, liberalismu a vyzýval ke společnému boji utlačovaných národů

Polský národní epos o 12 zpěvech, poslední velký veršovaný epos evropské literatury. Odehrává se na malém šlechtickém sídle na Litvě v letech 1811–1812, kdy Poláci doufali v Napoleonovu pomoc při obnově vlastního státu; současně probíhá milostná zápletka a spor mezi dvěma šlechtickými rody.

Hrsg. von Walter Schamschula, umfasst diese Veröffentlichung 506 Seiten und gehört zur Reihe der Schriften der Kommission der BRD zur Förderung der Slawistischen Studien, Band 14.