Miljenko Jergovič Libri

Kin is a dazzling family epic from one of Croatia's most prized writers. In this sprawling narrative which spans the entire twentieth century, Miljenko Jergović peers into the dusty corners of his family's past, illuminating them with a tender, poetic precision. Ordinary, forgotten objects - a grandfather's beekeeping journals, a rusty benzene lighter, an army issued raincoat - become the lenses through which Jergović investigates the joys and sorrows of a family living through a century of war. The work is ultimately an ode to Yugoslavia - Jergović sees his country through the devastation of the First World War, the Second, the Cold, then the Bosnian war of the 90s; through its changing street names and borders, shifting seasons, through its social rituals at graveyards, operas, weddings, markets - rendering it all in loving, vivid detail. A portrait of an era.

Set in the Croatian city of Zagreb, then a part of Yugoslavia, in the period between the world wars Ruta Tannenbaum’s central character is an ingenue inspired by the real-life figure Lea Deutsch, the now-forgotten Shirley Temple of Yugoslavia who was murdered in the Holocaust. Using their shared Jewish heritage as a starting point, Jergovic´ constructs a fictional family history populated by historical figures with the precocious Ruta at the center. Stephen Dickey’s translation masterfully captures Jergovic´’s colloquial yet deeply observed style, which animates the tangled and troubled history of persecution and war in Croatia.

A collection of stories about life in a city under siege. The author was born in Sarajevo and remained in the city throughout the years of war.

Tragajući za rješenjima "kvadrature kruga" Bosne i Hercegovine, dvojica njezinih vodećih pisaca nude nov, ali ne manje prodoran i istančan uvid u uzroke tamošnje drame.Bosna i Hercegovina: Budućnost nezavršenog rata podijeljena je u tri dijela. Prvi je tekst "Sam u Bosni", u kojemu Miljenko Jergović djelo Ivana Lovrenovića smješta u kontekst kulture i politike proteklih dvadesetak godina u BiH. Slijedi dugi biografski intervju Jergovića s Lovrenovićem "Kao Bosanac, nisam manje Hrvat, zato što nisam samo Hrvat". Kroz otvoren i prijateljski razgovor o Lovrenovićevu životnom iskustvu, dva pisca dojmljivo i živo, s mnogo detalja, predočuju kako su drame proteklih desetljeća opterećivale ljudsku intimu u Bosni i Hercegovini, ali i u Hrvatskoj. Intervju je plodna podloga trećem dijelu knjige i njenome težištu, Lovrenovićevoj "Dvadesetjednoj tezi", u kojem autor pregnantno izlaže sukus svojih dosadašnjih analiza današnje Bosne i Hercegovine.

Dwadzieścia osiem lat po pierwszym wydaniu Sarajewskiego Marlboro, Miljenko Jergović wraca do czasów oblężenia Sarajewa. W notatce do książki zaznacza, że temat, układ opowiadań i struktura są podobne do pierwotnej wersji, ale żaden tekst się nie powtarza. Autor przedstawia nowych bohaterów, których łączy wspólnota losu w obliczu nieustannego ostrzału, mimo różnic narodowych. Wśród postaci są także te znane z pierwszego wydania. Jergović wyraźniej ukazuje różnice tożsamościowe oraz skutki wojny i oblężenia. Jego zrozumienie i empatia wobec bohaterów pokazują, co oznacza czuć Sarajewo. Książkę otwiera wspomnienie filmu z młodości, a zamyka historia dwóch wazonów, które przetrwały wojny i przeprowadzki, a stłukły się podczas trzęsienia ziemi w Zagrzebiu w 2020 roku. Autor odnosi się do swojego dorosłego ja, które ma tyle lat, ile miał w czasie wojny. Trzej do Kartalu to dzieło tego dojrzałego człowieka, które porusza te same tematy co Sarajewskie Marlboro. W trakcie pracy nad wznowieniem, wydawca i tłumaczka pragnęli dodać nowe opowiadania. Choć autor początkowo odmówił, ostatecznie dostarczył trzy nowe teksty, a następnie całą nową książkę, co pozwala na równoczesne czytanie obu zbiorów.

Salomon Tannenbaum bezieht 1920 Prügel auf die Fußsohlen, weil er nicht mit den Empfindlichkeiten des noch jungen Königreichs Jugoslawien rechnet. Seither sitzt ihm die Angst in den Knochen. 1928 heiratet er die Frau mit den größten Augen, die Zagreb je gesehen hat, und wenig später wird Töchterchen Ruth geboren, deren Augen noch größer sind und die eines Tages wegen dieser Augen zum Kinderstar am Zagreber Nationaltheater wird. Als kroatische Shirley Temple feiert sie wahre Triumphe, Triumphe, die nicht nur ihr, sondern der ganzen Familie zu Kopf steigen. Als die Deportationen beginnen, ist es aus mit dem Ruhm und bald auch mit dem Leben. Miljenko Jergović gelingt mit »Ruth Tannenbaum« ein fantastischer Roman über eins der finstersten Kapitel nicht nur der jugoslawischen Geschichte. Er setzt damit zugleich Lea Deutsch ein Denkmal, deren totgeschwiegenes Schicksal ihm den Anstoß zum Schreiben gab. Es ist das international erfolgreichste Buch dieses innerhalb wie außerhalb seiner Heimat bedeutenden Erzählers.

Auf einer traumhaften Küstenstraße kreuzen sich zwei Lebenswege auf verhängnisvolle Weise: Zoran ist ein Serbe, der keiner sein will, seiner Heimatstadt Sarajevo den Rücken gekehrt hat und inzwischen in Wien lebt. Seit er nach einem Punkkonzert der Staatssicherheit berichten musste, verfolgt ihn die Scham über seine Schwäche. Erstmals nach langer Zeit ist er mit seiner Frau in einem roten Jaguar wieder in der alten Heimat unterwegs. Der Kroate Ante Gavran dagegen, der aus einfachen Verhältnissen zum General aufgestiegen ist, hält große Stücke auf sein Land. Voller Stolz verhilft er dem faschistischen Erbe der Ustascha mit Gewalt zur Geltung. Mitten in einem aufgeheizten Fußballspiel zwischen den beiden Nationen, das alle im Fernsehen verfolgen, läuft der Sohn des Generals auf die Straße. Direkt vor den Jaguar.Mit unbändiger Erzähllust und gewohnt kritischem Geist braust Miljenko Jergovic in seinem neuen Roman in eine nahe Zukunft, in der die Geister des Nationalismus, die der Balkan rief, mithilfe von Fake News außer Rand und Band geraten sind.

Zbiór opowiadań ukazał się w 1994 roku, w czasie oblężenia Sarajewa. Natychmiast zdobył ważną nagrodę literacką i szybko został przetłumaczony na kilka języków, co przyczyniło się do rosnącej popularności autora w Europie. Jergović, wcześniej debiutujący w Bośni tomikiem poezji, wprowadza czytelników w świat oblężonego miasta, koncentrując się na ludzkich losach w obliczu wojny. Tytułowy wiersz, Obserwatorium Warszawa, przedstawia pogodny zmierzch przed wybuchem II wojny światowej, co symbolizuje oczekiwanie na nadchodzące zło. Pierwsze opowiadanie kończy się obrazem czerwonego nieba nad Sarajewem, co zapowiada dramatyczne wydarzenia. Druga część to 27 krótkich opowiadań, które ukazują codzienność mieszkańców w obliczu wojny, skupiając się na ich osobistych historiach. Autor z wyczuciem opisuje wielokulturowość Sarajewa, unikając ideologicznych deklaracji. W opowiadaniu List, czarnoskóry absolwent mówi o codziennym życiu w tym zróżnicowanym mieście. W książce obecne są także humor i ironia, ale dominują smutek i refleksja nad nieodwracalnymi skutkami wojny. Ostatnia część, zawierająca jedno opowiadanie, dotyka tematu domowych bibliotek, ich znaczenia i zniszczenia, które przyniósł ogień. Ostatnie zdanie książki odnosi się do tragicznego losu sarajewskiej biblioteki uniwersyteckiej, podkreślając moc literatury i pamięci.