Maggiori informazioni sul libro
Książka przedstawia życie osób niewidomych, szczególnie tych, którzy stracili wzrok od urodzenia lub wczesnego dzieciństwa. Autor bada ich unikalne doświadczenia, możliwości oraz ograniczenia, a także kulturowe i społeczne konteksty ich życia. Celem jest odpowiedź na pytania dotyczące nauki roli „nienormalnych” i „niepełnosprawnych”, wpływu długotrwałego pobytu w specjalnych ośrodkach oraz adaptacji do kultury wizualnej przez osoby, które nie mają doświadczeń wzrokowych. Autor eksploruje, jak niewidomi dostosowują się do norm dotyczących wyglądu oraz jak radzą sobie z praktycznymi ograniczeniami wynikającymi z braku zmysłu wzroku. Podstawą rozważań są badania etnograficzne przeprowadzone w latach 2011-2017 wśród 22 osób niewidomych w wieku 18-42 lat. Autor nawiązał również kontakty z innymi niewidomymi, ich rodzinami oraz pracownikami instytucji wspierających tę grupę. Badania stanowią próbę realizacji etnografii opartej na współpracy, a komentarze uczestników zamieszczone na końcu rozdziałów podkreślają ich zaangażowanie w proces badawczy.
Acquisto del libro
Świat po omacku, Jadwiga Stańczakowa
- Lingua
- Pubblicato
- 2020
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Copertina rigida)
Metodi di pagamento
Qui potrebbe esserci la tua recensione.
- Titolo
- Świat po omacku
- Lingua
- Polacco
- Autori
- Jadwiga Stańczakowa
- Editore
- Wydawnictwo Naukowe UMK
- Pubblicato
- 2020
- Formato
- Copertina rigida
- Pagine
- 516
- ISBN10
- 8323142106
- ISBN13
- 9788323142102
- Serie
- Valutazione
- 5 su 5
- Descrizione
- Książka przedstawia życie osób niewidomych, szczególnie tych, którzy stracili wzrok od urodzenia lub wczesnego dzieciństwa. Autor bada ich unikalne doświadczenia, możliwości oraz ograniczenia, a także kulturowe i społeczne konteksty ich życia. Celem jest odpowiedź na pytania dotyczące nauki roli „nienormalnych” i „niepełnosprawnych”, wpływu długotrwałego pobytu w specjalnych ośrodkach oraz adaptacji do kultury wizualnej przez osoby, które nie mają doświadczeń wzrokowych. Autor eksploruje, jak niewidomi dostosowują się do norm dotyczących wyglądu oraz jak radzą sobie z praktycznymi ograniczeniami wynikającymi z braku zmysłu wzroku. Podstawą rozważań są badania etnograficzne przeprowadzone w latach 2011-2017 wśród 22 osób niewidomych w wieku 18-42 lat. Autor nawiązał również kontakty z innymi niewidomymi, ich rodzinami oraz pracownikami instytucji wspierających tę grupę. Badania stanowią próbę realizacji etnografii opartej na współpracy, a komentarze uczestników zamieszczone na końcu rozdziałów podkreślają ich zaangażowanie w proces badawczy.