Bookbot

O niedogodności narodzin

Valutazione del libro

Parametri

  • 300pagine
  • 11 ore di lettura

Maggiori informazioni sul libro

O niedogodności narodzin Emil Cioran (1911-1995), rumuńsko-francuski filozof, pisał w późnym okresie życia. Książka z 1973 roku nawiązuje stylem i treścią do wcześniejszych dzieł, takich jak "Na szczytach rozpaczy" czy "Okno na Nic". Aforystyczna forma przypomina Nietzschego, a radykalizm nihilizmu Ciorana go przewyższa. Negując wszelkie doczesne zaangażowanie, w tym religijne, autor bada paradoksalne ograniczenie wolności, jakim jest życie. Podobnie jak katarzy i hinduiści, postrzega istnienie jako nieszczęście. Życie jako ucieczka przed katastrofą narodzin prowadzi go do wizji innej wolności niż ta, którą oferuje cywilizowany świat: "Chciałbym być wolny, wolny do upojenia. Wolny jak umarły w powiciu." Mimo sceptycyzmu wobec życia, przyznaje: "Nikt bardziej ode mnie nie ukochał tego świata." Narodziny, będące komicznym przypadkiem, stają się większym problemem filozoficznym niż śmierć. Cioran, z neurotyczną filozofią, może wyzwalać tych, którzy ją zrozumieją. Współczesni myśliciele nie dorównują mu w skrajności prowokacji, mizantropii i demaskacji. Jego filozofia jest jednocześnie ekstatyczna, znosząca granice ja i roztapiająca się w czasie sprzed narodzin.

Acquisto del libro

O niedogodności narodzin, Emil M. Cioran

Lingua
Pubblicato
2021
Rilegatura
(In brossura)
Ti avviseremo via email non appena lo rintracceremo.

Metodi di pagamento

4,1
Molto buono
338 Valutazioni

Qui potrebbe esserci la tua recensione.

Titolo
O niedogodności narodzin
Lingua
Polacco
Editore
Aletheia
Pubblicato
2021
Formato
In brossura
Pagine
300
ISBN10
8365680882
ISBN13
9788365680884
Serie
Prima pubblicazione
1973
Titolo originale
De l'inconvénient d'être né
Valutazione
4,05 su 5
Descrizione
O niedogodności narodzin Emil Cioran (1911-1995), rumuńsko-francuski filozof, pisał w późnym okresie życia. Książka z 1973 roku nawiązuje stylem i treścią do wcześniejszych dzieł, takich jak "Na szczytach rozpaczy" czy "Okno na Nic". Aforystyczna forma przypomina Nietzschego, a radykalizm nihilizmu Ciorana go przewyższa. Negując wszelkie doczesne zaangażowanie, w tym religijne, autor bada paradoksalne ograniczenie wolności, jakim jest życie. Podobnie jak katarzy i hinduiści, postrzega istnienie jako nieszczęście. Życie jako ucieczka przed katastrofą narodzin prowadzi go do wizji innej wolności niż ta, którą oferuje cywilizowany świat: "Chciałbym być wolny, wolny do upojenia. Wolny jak umarły w powiciu." Mimo sceptycyzmu wobec życia, przyznaje: "Nikt bardziej ode mnie nie ukochał tego świata." Narodziny, będące komicznym przypadkiem, stają się większym problemem filozoficznym niż śmierć. Cioran, z neurotyczną filozofią, może wyzwalać tych, którzy ją zrozumieją. Współczesni myśliciele nie dorównują mu w skrajności prowokacji, mizantropii i demaskacji. Jego filozofia jest jednocześnie ekstatyczna, znosząca granice ja i roztapiająca się w czasie sprzed narodzin.