Parametri
- 208pagine
- 8 ore di lettura
Maggiori informazioni sul libro
Bomenpropagandaliederen zingen met Gerard Joling. Leren netwerken tussen de crème de la crème van ondernemend Kennemerland Midden-Noord. Koikarpers keuren tijdens het Europees Kampioenschap koikarpers. Marcel van Roosmalen maakt het allemaal niet zoveel uit. Aan de Hongaarse die bananen uit haar vagina laat eten stelt hij dezelfde onbeholpen vragen als aan meisjes met Bijbelse namen van de christelijke studentenvereniging. Eigenlijk wil hij helemaal niets van ze weten, eigenlijk wil hij vaak helemaal niet zijn waar hij is, maar die reportage zal er komen.De humoristische antipathie tegen de Nederlandse samenleving, vermengd met flink wat cynisme, maakt Van Roosmalens observaties messcherp. In Gras groeit niet sneller door aan de sprietjes te trekken zet hij een beeld neer van de samenleving waar je dan weer om moet schaterlachen, en dan weer om moet huilen van pure ellende.
Acquisto del libro
Gras groeit niet sneller door aan de sprietjes te trekken, Marcel van Roosmalen
- Lingua
- Pubblicato
- 2012
- Rilegatura
- (In brossura)
Metodi di pagamento
Ancora nessuna valutazione.
- Titolo
- Gras groeit niet sneller door aan de sprietjes te trekken
- Lingua
- Olandese
- Autori
- Marcel van Roosmalen
- Editore
- Prometheus
- Pubblicato
- 2012
- Formato
- In brossura
- Pagine
- 208
- ISBN10
- 9044621203
- ISBN13
- 9789044621204
- Serie
- Tag
- Descrizione
- Bomenpropagandaliederen zingen met Gerard Joling. Leren netwerken tussen de crème de la crème van ondernemend Kennemerland Midden-Noord. Koikarpers keuren tijdens het Europees Kampioenschap koikarpers. Marcel van Roosmalen maakt het allemaal niet zoveel uit. Aan de Hongaarse die bananen uit haar vagina laat eten stelt hij dezelfde onbeholpen vragen als aan meisjes met Bijbelse namen van de christelijke studentenvereniging. Eigenlijk wil hij helemaal niets van ze weten, eigenlijk wil hij vaak helemaal niet zijn waar hij is, maar die reportage zal er komen.De humoristische antipathie tegen de Nederlandse samenleving, vermengd met flink wat cynisme, maakt Van Roosmalens observaties messcherp. In Gras groeit niet sneller door aan de sprietjes te trekken zet hij een beeld neer van de samenleving waar je dan weer om moet schaterlachen, en dan weer om moet huilen van pure ellende.