Maggiori informazioni sul libro
Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki
Acquisto del libro
Dialektyka oświecenia, Theodor W. Adorno, Max Horkheimer
- Lingua
- Pubblicato
- 2010
- product-detail.submit-box.info.binding
- (In brossura)
Metodi di pagamento
Qui potrebbe esserci la tua recensione.
- Titolo
- Dialektyka oświecenia
- Lingua
- Polacco
- Autori
- Theodor W. Adorno, Max Horkheimer
- Pubblicato
- 2010
- Formato
- In brossura
- ISBN10
- 8361006850
- ISBN13
- 9788361006855
- Serie
- Tag
- Saggistica, Scienze sociali, Arte / Cultura, Scienze politiche & Politica, Tematica filosofica, Arte, Politica, Letteratura tedesca, Cultura e Società, Sociologia, XX Secolo, Regali per il nonno, Teorie Scientifiche, Critica, Modernismo, Illuminismo, Società e politica, Teoria Critica, Dialettica, Scuola di Francoforte
- Prima pubblicazione
- 1944
- Titolo originale
- Dialektik der Aufklärung
- Valutazione
- 4,1 su 5
- Descrizione
- Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki